" Bir öğreti akıldışı da olsa toplumda güç kazandı mı milyonlarca insan, o öğretiye inanmayı toplum dışına itilmek ve yapayalnız kalmak duygusuna yeğler. "
" Bencillik ve kendini sevme, aynı olmak bir yana birbirinin zıddıdırlar. Bencil kişi kendini çok fazla değil çok az sever, hatta kendinden nefret eder. Üretici olmamasının bir belirtisi olan bu, kendinden hoşlanmama ve kendine ilgi göstermeme, onu boş ve huzursuz kılar. Böyle bir kişi mutsuzdur ve kendisine bilinçdışı engeller koyarak, ulaşamadığı doygunlukları öfkeyle, yaşamdan kopartıp almaya çabalar."
Sevgimize layık nesneyi bulamıyor olduğumuza inancımız, çağımız narsis toplumunun temel inancıdır aslında. Narsisizm insanın kendini çok sevmesi değil, hiç sevmemesidir. Kendini hiç tanımaması, kendine yabancılaşmasıdır. Sevilecek nesne arayan ve sevgisine layık nesneyi bulamadığı inancında olan insan, en çok kendini sevemiyordur, en çok kendiyle mutsuzdur. Büyük bir değersizlik ve yetersizlik hissediyordur. Bu yüzden de sevmeye değil, bir şekilde sevilmeye odaklıdır. Kendini sevdirmek için, kabul görmek, onaylanmak ve yalnız kalmamak için yaptığı her şey onu daha öfkeli, daha kendine yabancı ve daha yalnız kılacaktır oysa.
Bütünlük ve tamamiyet içinizden gelmek zorunda. Özel birini bulmak yakınlık ve bağlanmayla ilgili sorunları iyileştirmeyecektir.
…
Mutsuz bir bekarsanız, yine mutsuz bir eş olacaksınız. Bir kariyere başlayamadıysanız, özel birini bulmak sizi partneri olan kariyersiz bir insan yapacaktır.