….Buna göre, burada ki eve gidemeyişin anlamı, öznenin psikolojik özerkliğini kabullenmede yaşadığı güçlükle ilişkili olmalıdır. Öznelerin hem iş yerlerinde hem de boş zamanlarında aşırı faaliyetle kendilerini oyalamaya dönük çırpınmaları da bununla bağlantılıdır.
… Ama kaygıya dair her iki kamusal tavır da benzer bir doğrultuya işaret etmektedir: İkisi de öznenin yalnızlığını, sevemeyişi ya da sevilemeyişini, uyum sağlamaya dönük baskıyı ve bireyin özel bir “evsizlik” hissettiğini vurgular.
…Bakışlarındaki masumluğun yerini hiç tereddütsüz iblise teslim etmişti şimdi.
Peki ya kokusu, kokusu nasıl aynı kalabilmişti?
"Haletçiğim,
Ya hu
bir gün gel be, şöyle dolaşır, oturur konuşur, denize gireriz. Seninle, dereden tepeden konuşmaya çok ihtiyacım var. Yarın perşembe, Ada'dayım. Cuma ineceğim. Cumartesi pazar yine Ada'dayım. Bugünlerin birinde gelirsen beni ihya edersin. Sana okuyacak olmasa bile anlatacak yazı projeleri var. Bugünlerin birinde geleceğini tahmin ederim. Sana, vapurların sabah ve öğle hareket saatlerini yazıyorum. Burgaz Ada'da oturduğumu ve Ada'nın iskelesinde bekleyeceğimi yazıyorum ki belki de nerede oturduğumu bile unutmuşsundur.
Gözlerinden öperim kardeşim.
Sait
sabah:..........
öğle: 1.30
2.15