Jean Louis Fournier'in otobiyografik türünde bir anlatısıdır.
O herkes tarafından sevilen ve saygı gören, eve getirmediği neşesini dışarı fazlasıyla veren baba figürünü anlatmış. Baba
bir doktor, insanlar tarafından filantrop olarak adlandırılıyor; evde ise alkolik. Kitabın arkasında geçen "Bir çocuğun gözünden kahraman, koruyucu, şakacı, alçakgönüllü, sorunlu bir imge: Baba." cümle çok güzel bir tanım bu kitap için. Gerçekten bu kitap orta yaşlarda yazılmış olsa da, çocuk zihninin perspektifinden babasının tepkilerini -bu tepkiler şiddet ve sorunlu görünse bile- yumuşatarak anlatmış