Aslında aradığı, benim kolum değil, başka birinin koluydu. Aradığı benim sıcaklığım değil, başka birinin sıcaklığıydı. Neredeyse, kendim olmaktan suçluluk duymaya başlamıştım.
"Beni unutmayacağına söz veriyorsun değil mi?" diye kulağıma fısıldadı.
"Seni hiç unutmayacağım" dedim. "Seni unutmam imkansız."
Gene de, anılar gitgide soluklaşıyor ve ben de daha şimdiden birçok şeyi unuttum.