"Sözün insanı yoldan saptırabildiği, düzensizlik ve ölçüsüzlük pahasına baştan çıkarabildiğini herkes kabul eder. Söz, belagat ustası Gorgias'ın (Leontium'lu, İÖ 483-385) kabul ettiği gibi, kalabalıkların nefretin körükler; korkuya kapılmış Sokrates'in (İÖ 469-399) itiraf ettiği gibi, düşüncesiz inancı dinleyicilerin kalbine yerleştirir; Platon'un ısrarla söylediği gibi, kurnazlıklara ve önyargılara sığınak olup kafa karışıklıklarını teşvik eder. Soruna farklı yaklaşan Aristoteles ise, sözü, bazı durumlarda, sorularla ve itirazlarla daha diri kılınmış bir diyalog çerçevesinde, kanının çürütülmesi sayesinde daha iyi olanı dile getirerek ruhu yüceltmeye, hakikatin yolunda ilerlemeye katkıda bulunduğu için takdir eder."
Sayfa 15 - İletişim Yayıncılık