Türkler, Kürtler için et ve tırnak gibiyiz, diyor ama nedense hep tırnak biz oluyoruz, ve kesilip atılıyoruz. Şimdi şöyle: Benim Türk halkıyla hiçbir sorunum yok.Onlara karşı ne bir öfkem ne de nefretim var. Ama devleti, zihniyetini, uygulayıcılarım affetmeyeceğim. Türk gençlerinden talep ve beklentim de şöyle, bence el ele verip uygun temelde ve zeminde buluşmalı, halklarımız için yararlı olabilecek çalışmaların içinde yer almalı ve yararlı çalışmalar yürütmeliyiz. Türkiye'de yaşayan bütün halkların eşitliği için mücadele etmeliyiz. Derler ya, mücadelelerde gençler motor güçtür, yani gençler isterlerse başarırlar diye. Katılıyorum ben de... Sonuçta kemikleşmiş ezberler bizi bu sürece getirdi. Her iki taraftan da çok kayıp verildi, ama artık biz gençlerin buluşması, eşit olduğumuz duygusunun aşılanması lazım; bu temelde mücadele vermek en ııygun mücadele biçimidir.
Öfkeliyim devlete, çünkü sonuçta biz Kürdüz diyoruz ya, hepimiz bu devletin bu hareketlerine, sistemine, daha doğrusu devletin bizi ötekileştirmesine karşıyız.