Hakkında
ORHAN TÜRKER, 1949'da İstanbul'da doğdu. Moda İlkokulu, Kadıköy Ortaokulu ve Marmara Koleji'nden sonra Gazetecilik Yüksek Okulu'nu bitirdi. Özellikle Moda'da geçen çocukluk yıllarında Rumlarla yakın ilişkisi sonucunda küçük yaşta Yunanca öğrendi. Türkiye'de Turing ve Otomobil Kurumu'nda çalışmasının yanı sıra ülkesel Yunanca tercüman-rehber kokardına sahip olması nedeniyle turizm alanında da faaliyetleri oldu.
Orhan Türker'in kitapları:
Osmanlı İstanbulu'ndan Bir Köşe - Tatavla (1998),
Mega Revma'dan Arnavutköy'e - Bir Boğaziçi Hikayesi (1999),
Galata'dan Karaköy'e - Bir Liman Hikayesi (2000),
Fanari'den Fener'e - Bir Haliç Hikayesi (2001),
Halki'den Heybeli'ye - Bir Ada Hikayesi (2003),
Nihori'den Yeniköy'e - Bir Boğaziçi Köyünün Hikayesi (2004).
Therapia'dan Tarabya'ya - Bir Diplomatlar Köyünün Hikayesi (2006)
Antigoni'den Burgaz'a - Küçük Bir Adanın Hikayesi (2007)
Halkidona'dan Kadıköy'e - Körler Ülkesinin Hikayesi (2008)
Psomatia'dan Samatya'ya - Bir Bizans Semtinin Hikayesi (2010)
Selanik'ten Thessaloniki'ye - Unutulan Bir Kentin Hikayesi (2012)
Pili Adrianupoleos’tan Edirnekapı’ya - Unutulmuş Bir Bizans Semtinin Hikâyesi (2013)
Türker'in kitapları Türk okuyucunun yanı sıra İstanbul'dan Yunanistan'a göçmüş Rum okuyucuların da ilgisini çekmiştir. Galata'dan Karaköy'e - Bir Liman Hikâyesi, 2008'de Yunancaya çevrilmiş, "İstanbul Limanı'nın Hikâyesi" adıyla basılmıştır.
Yunanca ve İngilizce bilen yazar, İstanbul Rumları üzerine araştırma ve çalışmalarını Yunanca kaynaklardan eşi Keti Proku Türker'in de desteği ile sürdürmektedir. Orhan Türker'in bütün kitapları yayınevimiz tarafından yayımlanmaktadır.
Ünvan:
İstanbul'un kadim semtlerinin monografilerini yazan arastirmaci-yazar, rehber.
Doğum:
İstanbul, 1949
Okurlar
1 okur beğendi.
29 okur okudu.
23 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 53.3
Erkek% 46.7
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Ankara merkezli yeni Cumhuriyet yönetimi, mirasını devraldığı 600 yıllık çok uluslu ve çok dinli Osmanlı İmparatorluğu’nu en kısa yoldan tek ırk, tek dil ve tek dinden oluşan bir Türk ulus-devletine çevirme çabasındaydı. İstanbul’da bu hedefe ulaşmak için ele alınması gereken en önemli konulardan biri eski yaşam biçimini sürdürmeye devam eden ve Türkleşmeye direnen Pera’ydı. Pera halkının ve ekonomisinin millileşmesi için 1923’ten sonra hemen her on yıllık dönemde sert yaptırımlarda bulunulmuştu. Ancak 1930’larda yabancıların Türkiye’de her türlü mesleği yapmalarını yasaklayan kanun, 1940’larda azınlıkları hedef alan varlık vergisi ve 1950’lerde azınlıkların ev ve işyerlerini tahrip eden 6-7 Eylül olayları istenilen sonuca ulaşmaya yetmemişti.
1960‘ların başında Pera hala Türkleşmeye direniyordu. Çok yoğun bir şekilde Pera’da oturan ve çalışan rum azınlık ve onlarla bağlantılı yunan vatandaşları iyice göze batar olmuşlardı. 1963 yılı sonunda patlak veren Kıbrıs olayları, birkaç ay içinde dönemin İnönü Hükümetine, Yunan vatandaşlarının Türkiye’de oturmalarına ve çalışmalarına olanak veren 1930 tarihli Ankara antlaşmasını yürürlükten kaldırma fırsatı vermişti.
1964 yılının mart ayında söz konusu antlaşmanın sonlandırılmasıyla yunan vatandaşları kitleler halinde İstanbul’dan sınır dışı edilmeye başlanmıştı . Bu olay Pera içinde sonun başlangıcı oldu. Yunan vatandaşlarının arkasından onlarla evlilik ve iş ilişkileri kurmuş Türk vatandaşı Rumlarla Levantenlerin de göçe başlamasıyla Pera’nın etnik ve ekonomik görünümü hızla değişti. Pera’nın eski halkı dünyanın dört bir yanına yayılırken; Pera hızla Türkleşmeye açık hale geldi.
Pera’daki yabancı okulların ve azınlık okullarının devlet kontrolüne alınarak maarif vekaletine bağlanmaları sonucu bu okullarda bazı derslerin Türkçe okutulması zorunlu hale gelmekteydi. Aynı şekilde eğitim kadrolarında bulunanların da Türkçe bilme zorunluluğu vardı. Pera halkına artık burada yaşamak için Türkçe bilmeleri gerektiği devamlı hatırlatılıyordu.
Reklam
Reklam