Televizyon ve filmler hayatrmızdaki en mahrem anları yozlaştırdı. Normalde o anda gelişmesi ve bu sayede eşsiz olması gereken durumlarla ilgili beklentilerimize hükmeden durumları zihnimize kazıdılar. Dram dizilerinden kederlendiğimizde neler yapacağımızı, ekranda gördüğümüz atletlerden zafer anında nasıl tepki vereceğimizi öğrendik. Zaten onlar da bu davranışları televizyondan görüp öğrenmemişler miydi? Artık baştan çıkartmanın da, kısık gözlerle bakmak ve nefes nefese verilen hazır cevaplar gibi standartları vardı.