Hakkında
Archibald Joseph Cronin; 1896 yılında, İskoçya’nın Cradross şehrinde doğdu. I. Dünya Savaşı çıktığı zaman, Glasgow Üniversitesi’nde Tıp tahsili yapmaktaydı. Silah altına alınarak, İngiliz donanmasına doktor olarak atandı. Savaştan sonra Güney Wales (Gal) bölgesinde, küçük bir şehirde doktor olarak çalışmaya başladı. Bir yıl kadar maden ocaklarında da doktorluk yapan Cronin, Londra’ya giderek muayenehane açtı. Fakirlere parasız bakması, hastalarıyla içten ilgilenişi, onun kısa sürede daha geniş çevrelerce tanınmasına neden oldu. İyi kazanan bir doktor olmuştu. Bir mide rahatsızlığı geçirmesi, onun bir süre için doktorluğu bırakmasına sebep olmasaydı, edebiyat dünyası böyle usta bir yazarı tanımamış olacaktı. 1930’da hastalığı geçip bir köyde dinlenirken, uzun zamandır beklediği fırsat eline geçmiş oldu. Yıllardır, aklında tasarladığı konuyu yazma kararı aldı. İlk romanını (Şapkacının Şatosu), aylarca çalışarak tamamladı. Çok başarılı bir eser oldu. Eleştirmenler ; Cronin’in yazılarını Thomas Hardy’ye, Charles Dickens’e, Honore de Balzac’a benzettiler. Bu başarı; yazarın , kendisini bütünüyle edebiyata vermesini sağladı. Edebiyat dünyasındaki, ünlü yazarlar arasındaki yerini aldı. Eserleri ; hep çok içli, insani konuları işleyen, bunların çok usta bir dille anlatılan yazılar olduğu için, Cronin’in başarısını sağlayan en önemli unsur olmuştur. 1981 yılında öldü
Bibliyografi
Kâbus Şatosu
Şahika
Geçmişi Unutmak Lazım
Kuzey Işığı
Nöbetçi Hemşire
Umut Yılları
Pembe Yıllar
Bir Acı Şarkı
Kuzey Işığı
Gece Nöbeti
Aşk Acıları
Erguvan Ağacı
Yeşil Yıllar
Bu Yerin Ötesinde
Sabah Yıldızı
Yıldızlar Bakarken
Hayata Dönüş
Shannon'un Yolu
Tam adı:
Archibald Joseph Cronin
Ünvan:
İskoç yazar
Doğum:
Cardross, İskoçya, 19 Temmuz 1896
Ölüm:
Montrö, İsviçre, 6 Ocak 1981
Okurlar
44 okur beğendi.
623 okur okudu.
12 okur okuyor.
401 okur okuyacak.
13 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 53.6
Erkek% 46.4
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
- "Fanuslar, tüpler, metabolizmalar... hepsi de çok hoş. Onlarla oynamakla vakit geçiriyorum. Halbuki bir hastanın göğsüne şöyle kulağımı dayayıversem hangi illete yakalanmış olduğunu o dakikada söyleyebilirim. Bu dert haftalardır içimi kemiriyor. Ben ellerimle çalışmak istiyorum, tüplerle değil. Zaten mesleği felce uğratan da o tüpler: Asıl tedavi sistemimizde birçok hatalar var. Doktorların çoğu asıl önemli olan niteliklerden yoksun, güçlü bir kişilikten, etrafındakilere güven aşılama yeteneğinden, doğru teşhis koyma kabiliyetinden mahrum. Kendilerinden hiçbir zahmete katlanmak istemiyorlar. İşlerini hafifletmek için yanlarında daima bir hemşire, bir laborant yahut bir makine var. Bakın meselâ... Şu anda benim bağlı olduğum serviste bir insan ölmek üzere. Nedeni nedir, biliyor musunuz? Gerçek bir sürü diagram, grafik, hesap ve testlerin arkasında gizlenmişte ondan."
.
.
"Kadınlar ne kadar can sıkıcı şeyler."
.
.
Reklam
Reklam