Abdullah Altunkup Yorumları ve İncelemeleri
Abdullah Altunkup yorumları ve incelemelerini, Abdullah Altunkup kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Abdullah Altunkup puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Abdullah Altunkup / Kundaktan Gelen Ses
Hayatı anlamanın zorluğunu, Anadolu insanın çalışkanlığını ve sevginin aktarılışını çok güzel anlatan bir hikaye. Yörük bir ailenin kundaktaki bebeği hikayemezin anlatıcısı.
Gözümüzü açtığımız andan itibaren üstümüze titreyen, fedakar ve şefkat kavramlarının vücut bulmuş hali değil midir annelerimiz? Yeri geldiğinde cesurca bizi koruyan, yeri geldiğinde de incitmekten korkar gibi narince seven meleklerimiz. Yaşımız ilerledikçe bir çok meziyetlerini görüp hayran kaldıklarımız. Bebekken neler hissederdik acaba? Gözümüze nasıl görünürlerdi? Hikayemizde kundaktaki bir bebeğin annesine duyduğu hayranlığı okuduğumuz gibi hayatı anlama yolculuğuna da eşlik ediyoruz.
Yörük bir ailenin hayatına misafir olacak günlük rutinlerine, yaşam şekillerine, çalışkanlıklarına ve kendilerine has sıcaklıklarına bir bebeğin gözünden eşlik edeceksiniz. Sorularına gözlemleyerek cevap arayan ve iç sesiyle bizleri de bilgilendirmeye çalışan bebeğimiz, biran önce cevap bulmak ve hayatı öğrenmek istiyor. Hayatı anlamak için soruların hiçbir zaman bitmeyeceğini öğrenmesi için daha çok uzun bir yolu var. Hayallerini ve kendi dünyasını, yapabileceği tek yol olan iç sesiyle bizlerle paylaşıyor.
Aile kavramını, anne sevgisinin kutsallığını ve çalışkan Anadolu insanını yansıtan bu sıcacık hikayeyi ve bana hissettirdiklerini unutmayacağım.
Keyifli okumalar…
Merhaba dünyaEdebiyat
Yeni doğmuş bir bebeksiniz , çevrenizde birtakım insanlar var ve biri hariç diğerlerini tanımıyorsunuz. Neredesiniz, etraftaki eşyalar nedir, neden konuşamıyorsunuz bilmiyorsunuz. Ama o bir kişiye olan nedenini bilmediğiniz sonsuz bir sevgi var. Sonsuz sevginin merkezi annesi.
Yazarımız kundaktaki bir bebeğin gözünden anlatmış tüm hikayeyi. Annesine olan sevgisi, aşkını. Ablası, dedesi, ninesi ve babası ile tanışıyor zaman içinde. Yapılan işlerle ilgili kavramları öğreniyor dinledikçe.
Yörük çadırında geçen bir hayatı bizlere görebildiğinde anlatmaya çalışmış bu bebeğimiz. Ve sürekli annesine olan bağlılığı anlattığı , annesinin yorulması, çadırda başlarına gelenler, dedesinin yeteneği, kekik kokulu ninesi ve askerden izne gelen babasını rüyalarından sonra ilk kez görüşü. Yazarımız bunları bir bebeğin, bir çocuğun hissedeceği içtenlikle bizlere aktarmış.
Kundaktan Gelen Ses, bir bebeğin gözünden yaşamı aktarıyor okuyucuya. Tabii normalden ya da bilinenden farklı olarak, olaylara bakış açısı derin olan bir bebek tarafından.
Abdullah Bey’den okuduğum ilk eserdi. Ancak kalemini çok sevdim. Akıcı kalemi, okuyucuyu zorlamayan betimlemeleri ve kurgusu ile beni mest etti eser. Okurken, içine çeken anlatımıyla birleşen konu, ben de öyküyü okudum değil de izledim hissi yarattı. Peki eserde neler var?
Yeni doğmuş bir bebeğin gözünden dünyaya bakıyoruz. Hikaye bu ya, bebek bazı şeyleri biliyor. İmkansız değildir zaten hiçbir şey yazarken, oraya takılmayın.
Bu Bebek, annesinin gülüşünü öyle güzel tasvir ediyor ki, insanın içi yumuşuyor. Bazen ise iç yumuşatan değil, iç karartan şeylerden bahsediyor. Yaşadığı yerin insana yaşattığı zorluklardan, insan olmanın anlamından gibi. Bazen de diyor, insanoğlu en zahmetli canlı. Karınca benden küçük ama yürüyor ve konuşuyor, kedi yavrusu doğar doğmaz oraya buraya gidiyor ama ben, mahkumum beşiğime…
Bu beşiğine mahkum bebek, biz yetişkinlere gösteriyor ki çok fazla kalıplara sıkışmışız. Hatta daha da fazla anlatıyor bakış açısı derin bebek. Bence onlar da şöyle:
Hayat hep hızlı geçecek, ta ki biz yavaşlayana dek ama biz de yavaşlamıyoruz. Ne açan güneşin ne de kararıp yağmur yağdıran bulutların kıymetini bilmiyoruz. Sevdiklerimizi her gün görünce rutine bağlıyor, sevmek nedir hissetmeyi unutuyoruz. Baktığımız açı hep dar kalıyor, biz ise anlamını kaybediyoruz yaşamanın. Bazen bir bebek gibi bakmamız gerekiyor her şeye; önce puslu gözlerle sese odaklanmalı, sonrasında açılan gözler ile keşfetmeyi elden bırakmamalıyız. Küçük bebek gibi, yeniden her gün ilk gibi bakmalıyız dünyaya. Ne de olsa ilk değildir ama son olabilir…
Dilerim yazarın kalemi daim, okuyucusu bol olur.
Herkese merhaba,
Doğduğumuz an ilk olarak annemizin hem yorgun ama bir o kadar da sevecen bakışlı yüzüyle karşılaşırız. Bende anne olarak aynı hisleri, kokuyu duyup içime çektim. Annenin verdiği şevkat, sevgi, fedakarlığı hiç bitmemecesine sürer hayatı boyunca.
Bir yörük ailesinin kundakta ki bebeğinin etrafı gözlemleyip iç sesiyle bizimle konuşmasını okuyoruz kitapta.
Yörük ailesinin sıcaklıklarını, çalışkanlıklarını, yattığı yerden görebildiği doğayı, yaşadığı yerin zorluklarını hele ki annesinin gülümsemesini, gülmesini hayran kalarak öyle güzel anlatıyor ki.
Mutlaka okuyun!
Yazarın kalemiyle bu eseriyle tanışmış olup yalın, duru kalemine ve mükemmel tasvirlerine bayıldım.
''Neden kokluyordu ki ben? Kırlarda rengârenk açan menekşe miydim, papatya ya da gül müydüm ben? Nasıl bir kokum vardı da öyle içten, öyle tutkuyla içine çekiyordu beni? Zannedersin ki nefes alma ihtiyacını benle gideriyordu. Hani uğur böceğini avucuna alırsın da sessizce beklersin ya incitmeden, rahatsız etmeden. İşte öyle nazik, öyle sessiz ve derinden bir sevgi seli tüm bedenime akın akın geliyordu.''
Merhaba dostlar. Bugün 
Abdullah Altunkup kalemi ile tanışma kitabım olan 
Kundaktan Gelen Ses ile geldim. Akıcı, sade ve oldukça etkileyici bir dille yazdığı eseri severek okudum.
Yörük bir ailede bir yaz günü dünyaya gelen bebeğin gözünden şahit oluyoruz yaşadığı çevreye, ailesine ve özellikle annesine. Kendi lisanınca anlatıyor bizlere gördüklerini hissettiklerini. Ama öyle basite alınacak şeyler değil dedikleri, oldukça düşündüren cümleler kuruyor bebeğimiz.
Gözlemliyor, sorular soruyor ve cevaplar arıyor. Aslında hemen büyümek istiyor.
Aile ve özellikle annesi ile ilgili düşünceleri hisleri yüreğe dokunan türden.
Anne, şefkat, merhamet, yüreği sevgi dolu, hangi şartta olursa olsun sarıp sarmalar yavrusunu. Bebeğimiz bunu öyle içten hissetmiş ki karşılığında hislerini bizlere gayet net şekilde anlatıyor.
Ve tabi akrabaları ve çevresinde yaşayanları da inceliyor. Anadolu insanı ve özellikle yörük insanı ekmeğini taştan çıkarır. Bebeğimiz bunları da gayet güzel anlatıyor bizlere.
Evet gördüğümüz gibi bebeğimiz oldukça bilmiş ve mantıklı cümlelerle bizlere bir yol gösteriyor aslında. Yaşadığımız şartları sorgulamamızı içinde olduğumuz durumu görmemizi ve onu güzelleştirecek olanın bizler olduğunu anlatıyor biz büyüklerine. Okumanızı gönülden tavsiye ediyorum.
Kitapla ve sağlıkla kalın...
Abdullah Altunkup kalemi ile tanışma kitabım olan Kundaktan Gelen Ses ile geldim. Akıcı, sade ve oldukça etkileyici bir dille yazdığı eseri severek okudum.
Yörük bir ailede bir yaz günü dünyaya gelen bebeğin gözünden şahit oluyoruz yaşadığı çevreye, ailesine ve özellikle annesine. Kendi lisanınca anlatıyor bizlere gördüklerini hissettiklerini. Ama öyle basite alınacak şeyler değil dedikleri, oldukça düşündüren cümleler kuruyor bebeğimiz.
Gözlemliyor, sorular soruyor ve cevaplar arıyor. Aslında hemen büyümek istiyor.
Aile ve özellikle annesi ile ilgili düşünceleri hisleri yüreğe dokunan türden.
Anne, şefkat, merhamet, yüreği sevgi dolu, hangi şartta olursa olsun sarıp sarmalar yavrusunu. Bebeğimiz bunu öyle içten hissetmiş ki karşılığında hislerini bizlere gayet net şekilde anlatıyor.
Ve tabi akrabaları ve çevresinde yaşayanları da inceliyor. Anadolu insanı ve özellikle yörük insanı ekmeğini taştan çıkarır. Bebeğimiz bunları da gayet güzel anlatıyor bizlere.
Evet gördüğümüz gibi bebeğimiz oldukça bilmiş ve mantıklı cümlelerle bizlere bir yol gösteriyor aslında. Yaşadığımız şartları sorgulamamızı içinde olduğumuz durumu görmemizi ve onu güzelleştirecek olanın bizler olduğunu anlatıyor biz büyüklerine. Okumanızı gönülden tavsiye ediyorum.
Kitapla ve sağlıkla kalın...
Merhaba sevgili kitap dostlarım bugün sizlere sevgili yazar Abdullah Altunkup kaleminden KUNDAKTAN GELEN SES "Annem" kitabı ile geldim. Yazarın sıkmayan ve akıcı diliyle keyifli ve duygusal bir okuma yaptım biraz bahsedeceğim sizlere tavsiye ederim.
#kitabınkonusu
Yazar Coğrafya kader midir? Şeklinde bir soru sormak istediğini bu soruyla çok iddialı bir giriş yapmış olur muyum? Diyerek soru sormuş. Ben buna kesinlikle tüm inancımla cevap vermek istiyorum. Coğrafya Kaderdir! Çünkü doğup büyüdüğüm yerle şimdi yaşadığım coğrafya aynı değil insanın özellikle kadın ve kızların hayatını, yaşam tarzlarını, bakış açılarını bile etkiliyor. Bunun için Coğrafya kaderdir diyip konumuza dönelim. Sevgiler <3
Bir bebeğin bu dünyada öğreneceği sayısız sırlar vardır ve o bebek kendi kendine sürekli soru sorarak nereye varabilirdi ki?
Konargöçer bir ailenin derme çatma dağ evinde dünyaya gelen kundaktaki bir bebeğin gözünden birkaç günlük gözlem ve gönlünden dökülen incileri okuyoruz. Tahta beşiğinden yörük ailesinin hayatını, insanları, çevresini, doğayı, annesine olan hayranlığını, yaşanılan zorlukları, annesinin gülüşünü hayran kalması o kadar güzel anlatıyor ki Annelerimiz o elleri öpülesi annelerimiz iyiki var. İlk defa böyle bir okuma yaptım bir bebeğin içinden geçenleri hayatı sorgulamasını, tanıyıp algılamaya çalışmasını ve biz okurlara yönelttiği soruları ben çok sevdim eminim sizde seveceksiniz.
Yazarın kalemi daim okuru bol olsun.
Okuma yazması olmasa da hayat üniversitesinde doktora yapan kadına ANNE desem ne dersiniz?
Öğrendiklerim öğreneceklerimin yanında okyanusta damlacık da olsa her gün içtiğim rızkımı bilmemek vefasızlık olurdu, değil mi?
Hayatım düşünmek, soru sormak ve yanıt almamak arasında daha ne kadar sürecek çok merak ediyorum.
Ben konuşabilseydim senin
Abdullah Altunkup kaleminden KUNDAKTAN GELEN SES "Annem" kitabı ile geldim. Yazarın sıkmayan ve akıcı diliyle keyifli ve duygusal bir okuma yaptım biraz bahsedeceğim sizlere tavsiye ederim.
#kitabınkonusu
Yazar Coğrafya kader midir? Şeklinde bir soru sormak istediğini bu soruyla çok iddialı bir giriş yapmış olur muyum? Diyerek soru sormuş. Ben buna kesinlikle tüm inancımla cevap vermek istiyorum. Coğrafya Kaderdir! Çünkü doğup büyüdüğüm yerle şimdi yaşadığım coğrafya aynı değil insanın özellikle kadın ve kızların hayatını, yaşam tarzlarını, bakış açılarını bile etkiliyor. Bunun için Coğrafya kaderdir diyip konumuza dönelim. Sevgiler <3
Bir bebeğin bu dünyada öğreneceği sayısız sırlar vardır ve o bebek kendi kendine sürekli soru sorarak nereye varabilirdi ki?
Konargöçer bir ailenin derme çatma dağ evinde dünyaya gelen kundaktaki bir bebeğin gözünden birkaç günlük gözlem ve gönlünden dökülen incileri okuyoruz. Tahta beşiğinden yörük ailesinin hayatını, insanları, çevresini, doğayı, annesine olan hayranlığını, yaşanılan zorlukları, annesinin gülüşünü hayran kalması o kadar güzel anlatıyor ki Annelerimiz o elleri öpülesi annelerimiz iyiki var. İlk defa böyle bir okuma yaptım bir bebeğin içinden geçenleri hayatı sorgulamasını, tanıyıp algılamaya çalışmasını ve biz okurlara yönelttiği soruları ben çok sevdim eminim sizde seveceksiniz.
Yazarın kalemi daim okuru bol olsun.
Okuma yazması olmasa da hayat üniversitesinde doktora yapan kadına ANNE desem ne dersiniz?
Öğrendiklerim öğreneceklerimin yanında okyanusta damlacık da olsa her gün içtiğim rızkımı bilmemek vefasızlık olurdu, değil mi?
Hayatım düşünmek, soru sormak ve yanıt almamak arasında daha ne kadar sürecek çok merak ediyorum.
Ben konuşabilseydim senin