Anna Stuart Yorumları ve İncelemeleri
Anna Stuart yorumları ve incelemelerini, Anna Stuart kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Anna Stuart puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Holokost’u anlatan birkaç kitap okumuştum daha önce. Bu da kütüphanemde bekliyordu kısmet bugünlereymiş.
İnsan Holokost ile ilgili kitap okurken hayret ediyor: Nasıl olur da böylesine soykırıma uğrayan bir halk bugün bu kadar vahşi olup aynısını başka bir halka yapıyor diye.
Bugünkü yapılanları tabi ki tüm yahudilere mal etmiyorum. Elbette onların içinde de savaş karşıtı insanlar vardır ama genel olarak yaklaşımları çok faşistçe.
Kampta doğan bebeklerin öldürüldüğü bazı sahneleri okurken Yahudi bir kadın milletvekilinin sözleri aklıma geldi: “ Arapların bebeklerini öldürün, yılanı küçükken ezmelisiniz” Vahşet kimlik değiştirse de vahşeti uygulayanlar hep aynı kaldı.
Ben bu kitabı okurken sanki soykırımı yapan Naziler değil de soykırımı yapan Yahudiler soykırıma uğrayan da Filistinliler’miş gibi okudum. Yazara da ulaşmaya çalıştım ama sosyal medyada bulamadım. Ona bir sorum olacaktı: “Filistin hakkında bir kitap yazmayı düşünüyor musunuz?
.
Romanın merkezinde, Polonyalı ebe Ana ile Yahudi hemşire Ester vardır. Savaş yüzünden ailelerinden koparılan ikili, kampa gönderilir ve doğum bölümünde çalışmaya zorlanır. Burada yeni doğan bebeklerin öldürüldüğünü gören Ana ve Ester, bazı bebekleri gizlice işaretleyerek onları kurtarmaya çalışır. Açlık, hastalık ve zulüm içinde geçen bu süreçte kitap; umut, insanlık, annelik ve hayatta kalma mücadelesini duygusal bir şekilde işler.
İkinci Dünya Savaşı sırasında Auschwitz toplama kampında geçen sarsıcı bu hikaye, savaşın en karanlık dönemlerinden birini anlatırken insanlığın tamamen yok olmadığını da gösteren oldukça duygusal ve sarsıcı bir roman. Kitabın en güçlü yanı, vahşeti sadece tarihsel bir olay olarak değil; annelik, vicdan ve umut üzerinden hissettirmesi. Ana ile Ester’in bebekleri kurtarmak için gösterdiği cesaret, hikayeye hem acı hem de umut duygusunu yansıtmış. Auschwitz’in korkunç ortamı; açlık, hastalık, korku ve ölümle birlikte ağır bir şekilde hissettirilmiş. Tarihi roman sevenler için kitap; insanlığın en karanlık zamanlarında bile umudun tamamen yok olmadığını anlatan etkileyici bir savaş romanı.
#AuschwitzteAçanÇiçek
^
^
^
#inkılapkitabevi #bloghemsire #edebiyat #savaş
Reklam
İkinci Dünya Savaşı ile ilgili araştırma yapmayı, film izleyip ,kitap okumayı cok fazla üzülsem de bırakamıyorum. İnanılmaz geliyor bana yaşananlar .Ve asıl inanamadıgım ,o zamanlar bu Holocoust u yaşamış olan milletin ,şimdi aynısını başka bir millete yapması. Gerçekten insan insanlıktan utanır hale geliyor ..
Ester bir hemşire..Katedralin merdivenlerinde öğlen tatilini geçirirken Filip ile tanışıyor ve evlenmeye karar verdikleri gün, 1939 Ekim i Almanlar Lodz şehrini bombalamaya başlıyor. Şehirde bir getto kurulup tüm Yahudileri oradaki evlere tıkıyorlar .Ta ki trenlerle yolculuk başlayana kadar .Auschwitz kampına götürülme ye başlıyorlar
Sağlam olanlar işlerde çalıştırılmak, hasta olanlar ise öldürülmek üzere ..
Ana bir Ebe. 30 yıldır Lodz da bebekleri dünyaya getirtiyor.Bir Yahudi degil ,Hristiyan , Ama bu yapılanlara göz yumamıyor,gettolara yardım ediyor.
Ve Ester le ikisi de trene bindiriliyorlar,yolda Ester in annesi ölüyor ve kızını Ana ya emanet ediyor .
Kampa gittiklerinde Ebe olduklarını öğrenince onları dogum odasına veriyorlar. Çocukları dogurtacaklar ama sonra kovada bogacaklar .Ana çok cesurca bu konuda direniyor .Yahudi bebeklerden sarışın olanlar alınıp üstün Aryan ırktan insanlara veriliyor ki bir Alman gibi yetişsinler.
Ama umut hep var .Hep de olmalı dedirten şeyler de yaşandı..
Açlık, soğuk, pislik ,tifus salgını, Noelde cesetlerden yapılan ağaç. ..insan gerçekten utanıyor okurken.
Sonunun bi tık farklı olmasını isterdim kitabın.Çok ağladım okurken. Çizgili pijamalı çocuk ta da böyle olmuştum. Ve Hayat Güzeldir filmi ..Dur bu akşam da onu izleyim cilası olsun...
Kitapla kalın dostlar
... 
Auschwitz'te Açan Çiçek 
Anna Stuart
Auschwitz'te Açan Çiçek Anna Stuart
Geçmişimizi bizden çaldılar, bugünümüzü hâlâ ellerinde tutuyorlar ve kim bilir geleceğimizi hangi karanlık yollara sürüklediler...
Dönem kitaplarını okumayı her zaman sevmişimdir. Gerçek hayat hikayelerine eşlik etmek her ne kadar yürek burksa da, geçmişte yaşananları hepimizin bilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Bu kitapta, Polonyalı bir ebe olan Ana ile Yahudi hemşire Ester’in hikayesine tanık olacaksınız. Aslında Ester, Ana’nın ellerine doğan ilk bebeklerden biriydi ve o günden sonra bağları hiç kopmadı.
Bir gün askerler evleri basıp herkesi saklandığı yerden çıkardı ve trenlere doldurdu. Ana ve Ester de eşlerinden, çocuklarından koparılarak Auschwitz toplama kampına sürüklendi. Oraya vardıklarında yeni doğan bebeklerin acımasızca öldürüldüğünü görünce bir şeyler yapmaya karar verdiler: Bebeklerin koltuk altlarına gizli dövmeler yaparak binlerce canın kurtulmasını sağladılar.
Ester orada doğum yaptı ancak kendi bebeği de diğerleri gibi elinden alındı. Aradan tam altı yıl geçti; Naziler çekildi ve sonunda özgürlüklerine kavuştular. Şimdi Ester için tek bir amaç vardı: Kaybettiği kocasını ve kızını bulmak.
Oldukça etkileyici bir kitap, yaşananlar, savaşlar çok acı, kimsenin yaşamaması dileğiyle.
Benim gibi yaşanmışlıkları okumayı seviyorsanız bir şans verin.
Herkese Merhaba
Bugün sizlere Anna Stuart kaleminden Auschwitz'te Açan Çiçek kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının ilk kitabı 2025 yılı basımlı 342 sayfalık bir kitap
•Takvimler Kasım 1939’u gösterdiğinde, Polonya için masmavi gökyüzü bir daha hiç eskisi gibi olmayacak şekilde kararmaya başlamıştı.
•Kitap, Polonyalı bir ebe olan Ana ve hemşire Ester’in etrafında şekilleniyor. Ana, aslında Yahudi değil. Bu savaş onun savaşı olmak zorunda da değildi. Ama o, vicdanını pusula yapıp insan kalmayı seçti. Ester ise gençliğinin baharında, sevdiği adam Filip'ten koparılmış, hayalleri yarım kalmış bu zulmün tam ortasına düşen, hayata tutunmaya çalışan bir can.
•Birkenau - Nisan 1943'te Ana ve Ester, kampın o rüzgârlı ve bataklık düzlüklerinde kapana kısılmışken burunlarına gelen o keskin yanık et kokusuyla gerçeğin sert yüzüyle tanışıyorlar.
•Onların kamptaki o doğum kulübesi dediği yer, aslında faşizme karşı açılmış en büyük savaş meydanı. Naziler Aryan görünümlü bebekleri Almanlaştırmak için annelerinin kucağından koparırken, Ana ve Ester o bebeklerin vücuduna minicik, gizli dövmeler yapıyor. Neden mi? Çünkü o bebekler bir gün gerçek ailelerini bulabilsin diye... Bir annenin, evladı yaşasın diye onu elleriyle teslim etmesi okurken boğazımı düğümledi.
•Beni en çok sarsan, sevginin tanımı oldu. Naziler kan bağı ve saf ırk diye haykırırken; Ana, kucağına aldığı her bebeği, Ester ise yanında saf tuttuğu her kadını ruhuyla sahiplendi. Sevgi, Nazilerin inandığının aksine kan bağının ötesine geçebilir. İnsanlığın en karanlık döneminden, 1945'in kurtuluş sancılarına ve 1946’nın o yaralı umutlarına kadar uzanan bu yolculukta; Auschwitz'te Açan Çiçek, bize şefkatin tanklardan ve tüfeklerden daha güçlü olduğunu hatırlatıyor.
•Anna Stuart, Polonyalı bir ebenin gerçek hayat hikayesinden esinlenerek
Anna Stuart kaleminden Auschwitz'te Açan Çiçek kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının ilk kitabı 2025 yılı basımlı 342 sayfalık bir kitap
•Takvimler Kasım 1939’u gösterdiğinde, Polonya için masmavi gökyüzü bir daha hiç eskisi gibi olmayacak şekilde kararmaya başlamıştı.
•Kitap, Polonyalı bir ebe olan Ana ve hemşire Ester’in etrafında şekilleniyor. Ana, aslında Yahudi değil. Bu savaş onun savaşı olmak zorunda da değildi. Ama o, vicdanını pusula yapıp insan kalmayı seçti. Ester ise gençliğinin baharında, sevdiği adam Filip'ten koparılmış, hayalleri yarım kalmış bu zulmün tam ortasına düşen, hayata tutunmaya çalışan bir can.
•Birkenau - Nisan 1943'te Ana ve Ester, kampın o rüzgârlı ve bataklık düzlüklerinde kapana kısılmışken burunlarına gelen o keskin yanık et kokusuyla gerçeğin sert yüzüyle tanışıyorlar.
•Onların kamptaki o doğum kulübesi dediği yer, aslında faşizme karşı açılmış en büyük savaş meydanı. Naziler Aryan görünümlü bebekleri Almanlaştırmak için annelerinin kucağından koparırken, Ana ve Ester o bebeklerin vücuduna minicik, gizli dövmeler yapıyor. Neden mi? Çünkü o bebekler bir gün gerçek ailelerini bulabilsin diye... Bir annenin, evladı yaşasın diye onu elleriyle teslim etmesi okurken boğazımı düğümledi.
•Beni en çok sarsan, sevginin tanımı oldu. Naziler kan bağı ve saf ırk diye haykırırken; Ana, kucağına aldığı her bebeği, Ester ise yanında saf tuttuğu her kadını ruhuyla sahiplendi. Sevgi, Nazilerin inandığının aksine kan bağının ötesine geçebilir. İnsanlığın en karanlık döneminden, 1945'in kurtuluş sancılarına ve 1946’nın o yaralı umutlarına kadar uzanan bu yolculukta; Auschwitz'te Açan Çiçek, bize şefkatin tanklardan ve tüfeklerden daha güçlü olduğunu hatırlatıyor.
•Anna Stuart, Polonyalı bir ebenin gerçek hayat hikayesinden esinlenerek