Osmanlı döneminde "Kürdistan" olarak adlandırılan bölgeler, İttihat ve Terakki tarafından "Vilayet-i Şarkiye" yani "Doğu İller" şeklinde tanımlanmaya başlanmıştır. Etnisite çalışmalarında önceliğin Kürdistan coğrafyasında olması kararlaştırılarak hızlı bir asimilasyon için Kürtlerin ikamet ettiği bölgeler, kültürel yapıları, örf-adet ve gelenekleri, ırk, din, dil ve tarih gibi sosyal ve toplumsal özelliklerinin tespitine yönelik çalışmalara öncelik verilmiştir.