Kendi vicdanının sesini susturmaya çalışmak engin dağların gölgelerini bastırmaya kalkışmak gibiydi. Insan bir kere o gölgenin altına girdi mi bir daha çıkmak istemezdi. Gölge ne kadar soğuk ve karanlık olsa da, gönlünde öte taraftaki sıcak ve kuru havadan kaçıyormuşsun izlenimi yaratırken, bir bakmışsın daha yeni tanıştığın arsız vicdanının esiri oluvermişti.