Dolayısıyla Deleuze ve Guattari'ye göre, düşünürken şeyleri her zaman "tek bir şey ve onun Ötekileri"ne, tek bir doğru düşünme biçimi ve onun rakiplerine indirgememeli, daha ziyade her şeyin, her zaman birden fazla hakikat içerdiğini göz önünde tutmalıyız. Bu nedenle de onlar, bir yanılsama içeren hiyerarşik ağaç imgesinden kurtulup, onun yerine yatay hir bir köksap imgesini geçirmeye çalışırlar. Ağaç yerine köksap. Birlik yerine çokluk. Bir ve onun çoklu Ötekileri değil, müstesna bir çokluk. Yeni Deleuze ve Guattari'ye göre, bir orman gibi "köksapın da bir başlangıcı ve bir sonu yoktur, ama hep oradan hareketle büyüdüğü ve taştığı bir ortası (milieu) vardır."