Gılgamış büyük üzüntüler içinde atası Ut ‘a veda etti. Bir gece Gılgamış uyurken rüyasında dostu Enkidu ‘yu gördü. Enkidu, ölülerin Gölgeler Vadisi ’nde, hiçbiri kendini tanımayan ve hatırlamayan mahlûkların arasında, tanrıların her zaman için lütfunu bekler bir halde idi. Gılgamış bu rüyadan anladı ki, ölümsüzlük, dünyada erişilebilecek en büyük saadet değildi. Gerçek saadet, tanrıların lütfuna layık olarak insanların hafızasından silinmemek ve bu suretle hakiki ölümsüzlüğe kavuşmaktı.