Kafama bir kurşun sıkacak kadar bile içimde bir öz saygının kalmadığını görmek beni kahrediyor. Yahut belki de artık kahretmiyor bile. Alışmadığım kanıksamadığım ne kaldı ki şu ülkede.
Fakat insan yaşamının böylesine kıymetsiz olduğu bir çağda, kimse kimseyi bir başkasının acısına ortak olmamakla suçlayamaz elbet. Zaten ortada kimseleri suçlayacak kimseler de yoktu.