İnsan, doğası gereği, mevcudiyet dahilindeki varoluşuna anlam veya bir nedensellik katma, böylece yaşamına bir yön çizmek suretiyle belirsizliği (kaos) giderme telaşındadır. Bu arayış, kendisini, bu yüzden başlangıç ve son imgelerini birlikte -ve birbirlerinde- kavramaya yöneltir. Başlangıç ve son, mevcudiyetin hem var-olma nedenini hem de yok-olma nedenini, yani onun anlaşılabilir ve öngörülebilir bağlamını temsil eden iki kapsayıcı unsur olması nedeniyle insanın hedefindedir.