Hakkında
Emel Esin 1912 yılında Istanbul’da doğmuştur. Babası gazeteci ve siyaset adamı Ahmet Ferit Tek annesi Müfide Ferit Tek Hanımdır.
Emel Esin Paris École libre des Sciences Politiques Diplomatiques bölümünü 1933 yılında bitirmiştir. 1969 yılında “Paris Faculté des Lettres et Sciences Humaines”’den “Le Dragon dans l’iconographie turque” (Türk İkonografisinde Ejder) adlı teziyle sanat tarihi doktoru olmuştur.
Emel Esin Orta Asya Türk Sanatı, arkeolojisi ve ikonografisiyle ilgili çalışmalarıyla tanınmıştır. Başlıca eserleri: Türkistan Seyahatnamesi (1959), Turkish Miniature Painting (1960), Mecca the Blessed Madinah the Radiant (1963), Turkish Art in Cyprus (1969) ve Sadullah Paşa Yalısı (1984) yer almaktadır. Diğer etkinlikleri arasında katıldığı çok sayıda konferans ve yazdığı makaleler de çalışmaları arasında önemli bir yer tutmaktadır
Emel Esin 1941 yılında Tokyo’da Büyükelçi Seyfullah Esin ile evlenmiştir.
TEK‐ESİN Vakfı, Emel Esin’in 1987 yılında vefatından önce hazırladığı vasiyet üzerine 1988 yılında kurulmuştur. Tek ve Esin ailelerinin yaşamlarının önemli bir bölümü Ferit Tek ile Seyfullah Esin’in görevleri nedeniyle yurt dışında geçmiştir. Bulundukları ülkelerin kültür varlıklarıyla yakından ilgilenen bu iki aile özellikle Orta Asya Türk sanat tarihi konulu zengin bir kütüphane arşiv oluşturmuşlardır.
Ünvan:
Kültür ve Sanat Tarihçisi
Doğum:
İstanbul, 1912
Ölüm:
Ankara, 26 Şubat 1987
Okurlar
19 okur beğendi.
92 okur okudu.
1 okur okuyor.
161 okur okuyacak.
6 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 17.8
Erkek% 82.2
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Gök, göksel cisimler ve atalar için yapılan ayinlerde davul çalınmaktaydı. Gök gürültüsü gibi ses çıkaran, en büyük davullar, gök ayinine ayrılmıştı. Ayinler sırasında bulutlar kararır ve yağmur yağarsa, gök tanrısı davete gelmiş sayılırdı. O zaman, elinde kalkan ve balta tutan hükümdar ile askeri okulda yetiştirilen genç alplar, gök tanrısını eğlendirmek için, Çu sülalesinin kurucusu Wu'nun destanını temsilen dans etmekteydiler. Kadınlar ise çiçek serpiyordu. Gök ayininde hükümdar koç postu giyerdi.
Türkler de her ay, bin mum yakarak ruhların Yitiken burcuna varması için dua ederdi (Çin'de, mumun ruhlara yol gösterdiği sanılırdı). Kötülüklerden temizlemek amacıyla cesedi yakma geleneği de, Türklerin yaruk kuvvetinin faziletiyle isig-öz'e yardım etme isteğinin bir tezahürü olabilirdi.
Reklam
Reklam