Hakkında
Emerant Anton Mayer (26 Temmuz 1950'de Traunstein'da doğdu), bir gastroenterolog , öğretim görevlisi, yazar, editör, sinirbilimci, belgesel film yapımcısı ve UCLA'daki David Geffen Tıp Fakültesi'ndeki Tıp, Fizyoloji ve Psikiyatri Bölümlerinde profesör beyin bağırsak etkileşimlerine yönelik tıbbi araştırmaların öncüsüdür.
Mayer, Ludwig Maximilian Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde tıp fakültesine gitmek kararına ilham kaynağı olan, Münih'teki Ludwig Maximilian Üniversitesi'nde bir üniversite öğrencisi olarak sağlık ve kronik hastalığa ilişkin zihin-beyin-beden etkileşimleriyle ilgilenmeye başladı. Belgesel film yapımına olan ilgisini çekti ve bu hayranlığı canlandırdı. Orinoco bölgesindeki Yanoom kabilelerine ve Irian Jaya'daki Asmat halkına yaptığı yolculuklarla sonuçlandı. Orada, yerli şifacıları filme alıp inceledi, bağırsak ve beyin arasındaki etkileşimin kültürü ve zamanı aştığına dair şüphelerini araştırdı.
Mayer'in araştırma kariyeri, Münih'teki Fizyoloji Enstitüsü'nde beyin tarafından psikolojik stres sırasında kalpteki kan dolaşımını etkileyen mekanizmalar üzerine teziyle başladı. ABD'ye taşındıktan sonra, uzmanlık eğitimini UCLA'da bir gastroenterolog olarak tamamladı ve bundan sonra beyin bağırsak etkileşimlerinin temel, translasyonel ve klinik yönleri üzerine çalışmalarını yoğunlaştırdı. Sindirim sistemi ve sinir sisteminin sağlık ve hastalıkta nasıl etkileşime girdiğine dair 30 yıllık tecrübeye sahiptir. ABD'de Mayer, Ulusal Sağlık Enstitülerinden (NIH) hibe yoluyla ABD hükümetinden güçlü destek bulmuştur.
Mayer, Stres Nörobiyolojisi için Oppenheimer Aile Merkezi'nin İcra Direktörü ve UURA'daki CURE: Sindirim Hastalıkları Araştırma Merkezi Eş Müdürüdür.
Kitaplar
- Kronik Karın Ağrısının Temel ve Klinik Yönleri New York: Elsevier, 1993. ISBN 978-0444894373
- Beyin Araştırmalarında Zihin Beden Etkileşimleri İlerlemenin Biyolojik Temeli , Cilt. 122, Amsterdam: Elsevier, 2000.
- Fonksiyonel Kronik Ağrı Sendromları: Klinik Sunum ve Patofizyolojide Benzerlikler ve Farklılıklar Seattle, IASP Press, 2009
Mayer Los Angeles , California'da yaşıyor. Minou Mayer ile evli ve Emeran Dylan Mayer adlı bir oğlu var.
Ünvan:
Prof. Dr., Akademisyen
Doğum:
Traunstein, Almanya, 26 Temmuz 1950
Okurlar
8 okur beğendi.
207 okur okudu.
20 okur okuyor.
213 okur okuyacak.
12 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 65.7
Erkek% 34.3
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Bağırsakta yaklaşık 8 milyon mikrobik gen bulunur, bu sayı insan genomundan 400 kat daha fazladır. Daha da şaşırtıcı olan, biz insanlar genetik olarak çok az farklılık gösteririz ve genlerimizin yüzde 90’ından
fazlası ortaktır ancak bağırsaklarımızdaki mikrobik genlerin çeşitliliği çarpıcı bir şekilde farklılık gösterir; sadece yüzde 5'i herhangi iki insanda ortaktır. Bağırsak mikrobiyomu, beyin-bağırsak duyguları üreten makinelerimize yepyeni bir karmaşıklık ve fırsatlar boyutu kazandırır.
Bağırsak mikrobiyotamızın duyguları hissetmemizdeki yeri çok önemli olduğu için stres, beslenme şekli, antibiyotikler ve probiyotikler gibi mikrobiyotanın metabolizmasını değiştiren herhangi bir şey, prensip olarak duygu oluşturan devrelerin gelişimini ve tepkisini değiştirebilir. Örneğin, duygusallıkla ilintili olarak dünyanın değişik bölgelerinde yaşayan insanlarda gördüğümüz farklılıklar, beslenme tarzı ve bağırsakların mikrobik işlevindeki coğrafi farklılıklarla ilişkili olabilir mi? İleri sürülen bu yeni duygu kuramı doğruysa, cevap evet demektir. Bu tür bağlantıları doğrulamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulsa da, şunları söyleyebiliriz: Duyguların özü bağırsaklardan ve vücudun diğer bölümlerinden tamamen izole edilmiş bir kavanozdaki hayali bir beyinde bile muhtemelen üretilebilirken, böyle bir beynin duygusal deneyim repertuarı çok fazla olmayacaktır. Bağırsakların ve buraya yerleşik mikrobiyomun, duygularımızın yoğunluğunu, süresini ve benzersizliğini belirlemede büyük bir rol oynadığını düşünüyorum.
Bavyeranın en yüksek dağı olan Zugspitze'nin eteklerindeki huzurlu tatil kasabası Garmisch'teki bir gastroenteroloji konferansına konuşmacı olarak katıldığımda, hayvanlarla yaşadıkları çevre arasındaki uyumlu ilişkiye bu kez çok farklı gözlerle bakma fırsatı yakaladım. Konuşmamı yapmak üzere dağın zirvesine çıkan trene bindiğimde parıldıyan sonbahar ışıklarının altında, ağaç kümeleri ile çevrili bozulmamış çayırlarda otlayan hayvanları izledim. Bu doğal uyum görüntüleri ile Kuzey California'da gördüğüm modern besi çiftliğindeki kasvetli yalnızlıklarına hapsedilmiş inekleri karşılaştırmadan edemedim. Böyle görüntüler süt endüstrisi reklamlarındaki "mutlu inek" yalanını su yüzüne çıkarıyordu.
Reklam
Reklam