Rusya ve Lüksemburg asıllı Fransız gazeteci ve romancı. Yazar olarak Jean Vallois takma adıyla yazdığı popüler romanlarla tanındı. Öykülerini bir gazetede okuyan Colette’in yüreklendirmesiyle başladığı ilk romanı Arkadaşlarım (1924), büyük beğeni kazandı. Bove 1928 yılında Prix Figuière’e layık görüldü. Savaş yıllarına kadar yazmayı sürdüren Bove, işgal yıllarında Cezayir’e sürgüne gönderildi. Burada son üç romanını yazdı. 1945’te Paris’e döndükten kısa bir süre sonra kalp yetmezliğinden yaşamını yitirdi.
Yalnızlık ağır geliyor. Bir dostum olsun isterdim, gerçek bir dostum ya da kendisine dertlerimi açabileceğim bir sevgilim.
Bütün gün tek kelime etmeden sürtünce akşam odasında insana bir yorgunluk çöküyor.
Azıcık sevgi görsem neyim varsa paylaşırdım: maaşımı, yatağımı. Bana dostluk gösterecek insana öyle ince davranırdım ki. Asla karşı gelmezdim ona. Tüm arzuları, arzularım olurdu. İt gibi her yere peşinden giderdim. Bir espri yapacak olsa hemen gülerdim; onu üzseler ağlardım.