Derler ki;"Bakmak gerek uzaktan, kimi zaman..."
Oysa ki bilmezler, bakmanın kimi zaman, zor olduğunu...
Tarifsiz hislerin, bir anda son olduğunu...
Dünyanın en tatlı sesini duymanın, hiç bir şeye değişemeyeceğini...
Derler ki;"Kalp yarası, ölümün son sahnesi..."
Son perde geldi mi?
Peki, bu son perde tamir edilir mi?
İki kişilik bir oyunda, tek kişi çıkabilir mi?
Çıksa bile, bu oyun güzel olabilir mi?
Derler ki;"Hayat bir sahne..."
Bu sahne çok ağır değil mi?
Erhan Adsay
Bu oyun bize göre değil Zehk,
Kaç sefer söylemeliyim ki,
Ben oynamak değil yaşamak istiyorum..
Ya bana gerçekleri verin,
Yada yalanlarınız sizinle kalsın .....
Erhan Adsay
Bir gün daha geçti, her geçen gün gibi...
Hayallerin süsler, her geçen gün beynini...
Ellerini uzatırsın, hayallerine ulaşmak için...
Dişini, tırnağına verip ulaşmaya çalışırsın...
Bir gün olucak diye, umut eder beklersin...
İşte o gün geldiğinde, dönüp bakarsın...
Yüzünde, ufak bir tebessüm,
Amacına ulaşmış bir çocuk gülümsemesi gibi...
Erhan Adsay