"Kalbiniz kırılsa ve hiç kimseye güvenemeyeceğinizi hissetseniz,ilk kime sığınırsınız?Annenizeyada babanıza,belki de kardeşinize.Malesef benim için durumlar öyle değildi.Ben kendime sığınıyordum."
☆•°~Bu hayat bir oyun değildi.
Gerçek ve yalan....
İkisini bir araya getirebilmek asıl meseleydi. Ben de bunu yapacaktım.
Varlığım belki bir anlam ifade etmiyordu, yokluğumun da bir anlam ifade edeceğini pek zannetmiyordum.
Bu yüzden kendimi en iyi şekilde bu saçma dünyaya hazırlamıştım. Hissiz bir insan olmak ya da yaşayan bir ölü olmak ikisi de benim için aynı anlama geliyordu ve ben, kesinlikle yaşayan bir ölüydüm....