Osmanlılar'ın dünya ve ülkeler hakkındaki ilk bilgilerinin kaynağı İslam coğrafya eserleri ve haritalarıdır. Osmanlılar zamanla ulaştıkları Batı'daki haritacılık ürünlerini çeviri, kopyalama ve derleme gibi çeşitli usûIIerle bünyesine katmış ve kullanmıştı. Harita ve dünya haritaları islam dünyasında kısaca, ca'râfıyâ, sûretü'l-arz, sifâtü'd-dünyâ gibi kelimelerle ifade edilmekteydi.
İslam tarihi haritacılığında oluşan Batlamyus Marinos geleneği, müslüman haritacıların benimsedikleri iki okuldan ilkidir. Mısırlı Batlamyus'un (Claudius Ptolemaeus, ö.
168?) dünya hantası, Fatih Sultan Mehmed'in (1444-1446, 1451-1481) İstanbul'un fethinden sonra G. Amirutzes'e yaptırdığı Geographiae'nın Arapça'ya tercümesiyle de günü'müze ulaşmıştır. İslam aleminde bilinen ilk dünya haritası, Bağdad'da Halife Me'mûn (813-833) için çizilen, ancak ez-Zuhrî'nin (ö.1154'den sonra) Kitâbu'/-Câ'râfiyye'sinde bir kopyası mevcut olan es-Sûretü'l-Me'mûniyye'dir. Sicilyalı eş-Şerif el-İdîsî (ö. 1165), aynı geleneğin en önemli temsilcisidir ve Batlamyus haritalarında değişiklikler yaparak hazırladığı büyük dünya haritası ünlüdür.