Fred Pine Yorumları ve İncelemeleri
Fred Pine yorumları ve incelemelerini, Fred Pine kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Fred Pine puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
10/10
Beğendi
·2017 140. kitabı
Ayrılma-Bireyleşme süreci nedir? Şöyle diyor Mahler, "Bireyin psikolojik doğumuna, yani özellikle bebeğin kendi bedeninin deneyimleri ve deneyimlediği dünyanın başlıca temsilcisi olan birincil sevgi nesnesi açısından bir gerçeklik dünyasından ayrı ve onunla ilişkili olma duygusunun kurulması sürecine, ayrılma-bireyleşme süreci adını veriyoruz (s. 25). Bu süreç iki koldan yürür ilki olan Ayrılma, anneden ayrı oluşun ruh içi(imgesel) farkında oluşu iken ikinci kol Bireyleşme, bu ayrı oluşun farkındalığına koşut olarak gelişen, ötekinden yani nesneden ayrı, benzersiz, biricik, tek olan özneyi yaratmadır. Bireyleşme kolu, algı, bellek, bilme yetisi ve gerçeğin sınanmasıyla ilerler. Klinik gözlemler ile bu süreç kendi içinde dört alt evreye ayrılıyor bunlar şöyle;
(1) Farklılaşma 5-9 ay
(2)Alıştırma 9-14 ay
(3)Yeniden Yakınlaşma 15-24 ay
(4)Bireyliğin Pekişmesi ve Coşkusal Nesne Sürekliliği 24-36 ay
Her bir alt evre belirtilen süre zarfı içinde vuku bulmak yerine yaşam boyu devam eder ve sınıflamanın sebebi ise ayrılma-bireyleşme sürecinin büyük psikolojik başarılarının bu ilk 3 yıl içerisinde gerçekleşmesidir. Bireyin bundan sonraki yaşamı, bu temelin türevlerini oluşturur. Ancak A-B sürecinin iki öncülü vardır 0-5 aylık süre içerisinde; normal otistik evre ve normal ortakyaşamsal(simbiyotik) evre. Bu evrelerin ne ifade ettiğine bakalım. Normal otistik evre ilk haftaları kapsıyor, bu evrede insan yavrusu ilkel varsanısal bir yönelim bozukluğu içerisindedir. Annesi emziriyor, kakasını çişini temizliyordur ama gereksinimlerinin doyumu onun tümgüçlülüğünün ürünüdür[rahim içi yaşamda olduğu gibi], canlı veya cansız hiçbir nesnenin niteliği ayırt edilemez, libido yatırımı iç organlar üzerinedir ve tedricen çevreye doğru genişler. İnsan yavrusu, ortakyaşamsal evreye geçişi de
Mahler'e göre yaşamın ilk birkaç yılında gelişim evrelerinin başarıyla tamamlanması, ayrılma ve bireyleşme ile sonuçlanır. Ayrılık, anneden zihinsel olarak ayrılmanın içsel sürecini ifade ederken, bireyleşme gelişen bir benlik kavramını ifade eder. Bunlar büyük ölçüde annenin çocuğa karşı tutumuna (duyarlılığına) bağlı olarak gelişir.
1. Normal otistik evre: (0-2 ay)
Yaşamın en başında, bebek öncelikle kendisine odaklanır, dış uyaranlara ilgi duymaz. Anne, ayrı bir varoluştan yoksun, bebeğin içsel bir parçası olarak görülür. Bu noktada birincil amaç, ihtiyaçların karşılanmasının dış bir kaynaktan gelebileceği anlayışından yoksunken bir denge (Homeostasis) durumuna ulaşmaktır. Bebek için varsanısal arzu yeterlidir. Nesneyi ‘’belli belirsiz fark etmesi’’ simbiyotik evreyi başlatır.
2.Normal simbiyotik evre: (2-4 ay)
Bu aşamada bebek, annenin varlığını benzersiz bir varlık olarak değil, ihtiyaç tatmininin ana kaynağı olarak belli belirsiz kabul eder. Bebeğin fizyolojik ihtiyaçlarının karşılanması, psikolojik arzularla iç içe geçer ve böylece gelecekteki ilişkilerin oluşturulacağı temel olarak hizmet eder. Sonraki aşamalarda başarılı ilerleme için çok önemli olan, annenin bebeğin ihtiyaçlarına başarılı bir şekilde uyum sağlama yeteneği ve mevcudiyetidir. Anne bu dönemde ‘’Psikolojik Arzu’’ haline gelir. Bu evrenin başarıyla tamamlanamaması (aşırı sapması) çocukta ‘’Psikotik’’ özelliklerin gelişmesine neden olabilir.
3. Ayrılma-Bireyleşme aşaması: (5-30 ay) Bu son aşamada, örtüşen iki alemde önemli bir geçiş gerçekleşir. Ayrılıkta, bebek benliğin sınırlarını anlamaya başlar ve böylece anne giderek bir birey olarak görülür. Bu arada, bireyleşme bir kendilik duygusunun gelişimini işaret eder. Bu dört alt aşamadan oluşur:
3a: Farklılaşma: (3-8 ay) Bebeğin birincil odak
Reklam
Puan vermedi·344 syf.··
Beğendi
·2026 30. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 28 Nisan 2026 22:05
Mahler’in çocuk gelişimiyle ilgili yazdıklarını okudukça şunu fark ediyorum: annenin nesne ilişkileri ve nesne sürekliliğini nasıl kurduğu, çocuk için gerçekten çok belirleyici bir şey. Yani annenin tutumu sadece o anı değil, çocuğun ileride kuracağı ilişkileri de belirliyor.
Mahler çocuğun gelişimini dört alt evreyle açıklıyor: farklılaşma, alıştırma, yeniden yakınlaşma ve libidinal süreklilik. Ve diğer psikodinamik kuramların aksine sürecin geçirgen ve döngüsel olduğunu vurguluyor. Bence bu çok gerçekçi, çünkü insan gelişimi düz bir çizgi gibi ilerlemiyor.
Mahler’in de vurguladığı gibi, aynı tutum her zaman aynı sonucu doğurmuyor. Ya da farklı tutumlar bazen benzer sonuçlara götürebiliyor. Bu da aslında çocuğun gelişiminin tek bir şeye bağlı olmadığını gösteriyor. Ama yine de çok ağır bir travma yoksa, çocuk bir şekilde benliğini kurabiliyor.
Bu süreçte annenin rolü çok kritik. Annenin kişilik yapısı, çocuktan beklentileri, hatta farkında olmadığı şeyler bile çocuğu etkiliyor. Anne ulaşılabilir, sakin ve çocuğa gerçekten cevap verebilen bir yerde olursa, çocuk da daha sağlıklı bir şekilde ayrışabiliyor. Yani anneden uzaklaşırken bile tamamen kopmuş ya da güvensiz hissetmiyor.
Mesela annenin yokluğunda çocuğun panik olmaması, başka şeylere yönlenebilmesi, yeni bağlar kurabilmesi… bunlar hep o nesne sürekliliğiyle ilgili. Ve bence Mahler burada gerçekten önemli bir noktaya dokunuyor.
Kitap dil bakımından bir miktar psikoloji literatürüne hakim olmayı gerektiriyor. Bağlanma kuramcılarımızdan Mahler; İnsanın psikolojik doğumunu, yaklaşık dört yıllık bir süreç olarak tanımlamış ve genel olarak “ayrılma ve birleşme” süreçleri çerçevesinde incelemiş. Bunlar da annenin çocuğa olan tutumuna göre sağlıklı atlatılabilmekte ya da gelişim saplantıları haline dönüşebilmekte. Sözün özü anne adaylarına önerebileceğim bir kitap