Maalesef insanların bir kısmı uzun bir zaman önce içsel tanrısallıklarını kaybettiler… İhtiraslarına yenik düşmeleri onlara ilahi kimliği unutturdu. Neganslar denilen sürüngen ırkın, çağlar boyu süregelen gizli tuzakları, insanın nefsini besledi… Azar azar zehirlerini fark ettirmeden zerk ettiler. Birçok insanın ruhsal gelişimlerini tamamlamalarını engellediler. Yaradılışlında var olan ön iki erdemin; sevginin sevgisiziliğe, merhametin acımasızlığa, dürüstlüğün ikiyüzlülüğe, şefkatin kıskançlığa, cömertliğin cimriliğe, alçakgönüllülüğün kibre, fedakârlığın bencilliğe, kanaatkârlığın açgözlülüğe, affediciliğin kine, samimiyetin hilekarlığa, sabrın öfkeye, doğrunun yalana yani on iki erdemin on iki ihtirasa dönüşmesi insana kendi adli kimliğini unutturdu. Kuşaktan kuşağa bir elbise gibi insanın benliğini sarıp sarmaladı.