İnsan önce güzel bir bedene âşık olur, sonra oradan başka bir güzel bedene aşık olur. Derken anlar ki beden güzelliklerinin hepsi birbirinin eşidir. Oradan ruh güzelliğini, manevi güzelliği, iyinin, doğrunun güzelliğini ve nihayet, yeterli olgunluğa eriştiğinde güzelliğin kendisini, yani değişmeyen tek güzelliği kavrayacaktır. (Platon - Şölen)