"Bir zamanlar son derece sakin, aklı başında bir çocuktum. Ama savaş sonrasında yaşanan olaylar, babamın ani ölümü ve bazı başka şeyler beni böyle yaptı." diyen şair, ruhunun adeta birbirine karşıt iki ayrı parçaya bölündüğünü ve tek bedende iki ayrı yaşam sürdürdüğünü anlatır. Yaşamın kötülüklerinden kitapların büyülü dünyasına ya da "olağanüstü zengin ve güzel" olduğunu söylediği kendi iç dünyasına kaçıp sığınarak yaşama tutunmaya çalışır.
Zerre kadar sarhoşluk hissetmiyorum, ama dudaklarım daha şimdiden acı tadıyor. Sonuna dek içeceğim, geçmişin umutsuzluğuna ve özlemine tek başıma katlanacağım.