Jennifer Bardsley

Jennifer Bardsley

Yazar
0.0/10
0 Kişi
·
3
Okunma
·
0
Beğeni
·
6
Gösterim
"İnternete bakmadan benimle bir sabahı bile geçiremedin. Ne düşünüyordum ki sanki? Senin gibi bir Virüs benim için önemli olan şeyi anlayamaz. Bir teknoloji bağımlısından hoşlandığıma inanamıyorum! Bu kesinlikle bir hataydı."
Yüzümü Seth'in boynuna gömdüm. Kollarının etrafımda olduğunu bilmek iyi hissettiriyordu. Huzur doluydu, sanki güvendeyim ve korunuyormuşum gibi."
"Etrafımızda kaos döner ama biz hep sabit kalırız. Biz bağlıyız, biz sır tutarız. Biz dünyaya, daha iyi bir şekilde yaşamanın bir yolu olduğunu hatırlatırız. Çünkü biz çok güveniliriz ve halk biz ne satarsak onu alır. Tabii hiç şüphesiz, kurumlar bizi ister."
Yalnız olsam da ben hala bir Vesta'yım. Ne olursa olsun, ben hep bir Vesta olacağım. Mutluluğa ulaşmak için her şeye sahibim.
"Kutsal çağrının izinden gidiyoruz. Önemli olan ise, bizler unutulmuş karanlık dünyanın fenerleriyiz."
"Ne istiyorsun?" diye sordum.
"Seni güvende tutmak."
"Ben güvendeyim."
"Onun tarafından değil, değilsin."
Gülümsedim. "Dikkat etmem gereken biri varsa, o da sensin. Eğer seni dinleseydim, artık bir Vesta olamazdım."
"Öyleyse vazgeç," dedi Seth. "Kendin ol. Kendi hayatına sahil ol."
"Kendini güvende tutmak. Not bırak. Müdür Russell'a güvenme."
Cal'ın bana verdiği yönergeler bunlardı. Bunlar ve sonuncusu, 'sevildiğini unutma.'
"Vestalar karanlık dünyada bir fenerdir. Biz birlikte ayakta duruyoruz. Sağ ve kutsal fedakarlıklar için yaşıyoruz."
"Fatima, zor bir yolun var. Birçok yönden kendin olman zor. Ama yapabileceğini biliyorum. Mutluluğa ulaşmak için her şeye sahipsin."
Seth, "Ne düşünüyorsun," diye sordu. "Milyonlarca mil uzakta gibisin."
"Seni düşünüyordum," dedim. "Sen ve beni birlikte düşünüyordum, mutlu olmamızı." En azından mutluluk buydu.
"Ben de mutluyum," dedi ve boynumun arkasını öptü.
Yazara henüz inceleme eklenmedi.

Yazarın biyografisi

Adı:
Jennifer Bardsley

Yazar istatistikleri

  • 3 okur okudu.
  • 1 okur okuyacak.