Basit anonim ortaklıklara alternatifler getirmek için gerçekten de dünyanın hemen her yerinde pek çok girişim olmuştur. Fransa'da "İşçi Üretim Kooperatifleri Toplulukları" (SCOP), bağlantılı emekçileri, doğrudan ya da kendileri tarafından tayin edilmiş ve kendi içlerinden atanmış vekiller aracılığıyla yönettikleri bir şirkette mesleklerini ortaklaşa icra etmek için bir araya getirir. "Bir kişi, bir oy" ilkesi uyarınca söz konusu olan şirkette demokrasiyi tesis etmektir. Bölgesel günlük gazete L'Yonne républicaine 1955'ten Centre-France tarafından geri satın alındığı tarih olan 2008'e kadar bir SCOP'tu. Yine bir başka bölgesel gazete olan Le Courrier picard da 2009'a kadar aynı durumdaydı. İngiltere'de, aslında 80'lerin başında büyük alkış alan East End News'in kooperatif macerası nihayetinde ancak birkaç yıl sürecekti, News on Sunday'inki ise sadece birkaç ay.
ABD'de bazı gazeteler bugün hâlâ kooperatifler tarafından yayınlanmaktadır, bunların arasında (Inter-County Cooperative Publishing Association yayınladığı) Inter-County Leader da bulunur. Ama söz konusu bu biçim, medya sektöründe tarihsel olarak pek az gelişmiştir ve özellikle de bunu benimsemiş olan bazı yerel gazetelerin mali durumu hiç de parlak değildir. Aynı şekilde, (kısmen de olsa) çalışanlarının sahibi olduğu çok az sayıda gazete vardır. Örnek olarak Iowa'da Cedar Rapids'de yayınlanan bir günlük gazete olan The Gazette'i düşünebiliriz ve 2011'de Berkshire Hataway tarafından geri alınıncaya dek Omaha World-Herald'ın, çalışanların sahip oldukları en büyük Amerikan gazetesi olduğunu hatırlayabiliriz. Employee Stock Ownership Plan (ESOP)* formunda ücretli hissedarlık (Çalışanların hissedarlığı) modeli medya sektöründe hiç kök salmamıştır.
Yine Fransa'da sermayenin bir kısmını çalışanların elde tuttuğu