Julia Deck Yorumları ve İncelemeleri
Julia Deck yorumları ve incelemelerini, Julia Deck kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Julia Deck puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Kısacık ama pek fazla meseleyi, sıradışı ve etkileyici bir anlatım ve elinizden bırakamadan okuyacağınız kadar sürükleyici bir kurguyla ele alan, çok ama çok beğendiğim bir kitap oldu Viviane Elisabeth Fauville. Yeni anne olmuş, eşinden ayrılma sürecindeki bir kadının, taşınması ve hemen ardından psikiyatristini öldürmesiyle başlıyor kitap ve bu kadının birkaç gününü anlatıyor. En başından beri olayı da katili de bilmenize rağmen, kurgunun temposu hiç düşmüyor, ilk sayfadan son sayfaya kadar nerdeyse nefes bile almadan okuyorsunuz. Yazarın anlatımı ayrıca büyüleyici. Bazen 1.tekil şahıs, bazen 3.tekil şahıs, kimi yerde de 1. çoğul şahısla aktarıyor olayları ve bunu ilk romanı olmasına rağmen o kadar ustalıkla yapıyor ki, karakteri kâh uzaktan izliyorsunuz kâh ansızın kendinizi karakterin bizzat kendisi olarak Paris sokaklarında buluveriyor, ‘ne yapacağım şimdi acaba’ diyorsunuz. Bu sürükleyici kurgu ve etkileyici anlatımla yazar, kadına toplum tarafından biçilen roller ve modern dünya düzeninde bu rollerin çatışmasını irdeliyor; moda, güzellik algısı, tüketim çılgınlığı gibi birçok meseleye değiniyor. Okuru adeta elinden tutup, Paris’i sokak sokak gezdirirken, farklı sosyoekonomik sınıfları barındıran muhitleri gösteriyor, bunlarla suç arasındaki bağlantıyı ve göçmenleri de unutmuyor. Yazarın anlatımına, okurun gözüne sokmadan kısacık metinde bu kadar meseleyi ele almasına ve kurguya bayıldım. Ters köşe sonuyla da beni oldukça etkileyen kitabı çok ama çok sevdim. Farklı metinlerden hoşlananlar mutlaka bir baksın bence.
“Siz Viviane Elisabeth Fauville’siniz, evlilik soyadınız Hermant. Kırk iki yaşındasınız ve 23 Ağustos’ta ilk ve dolayısıyla tek olacak çocuğunuzu dünyaya getirdiniz.
…
Kocanız Julien Antonie Hermant 30 Eylül’de iki yıl sürmüş bir evlilik azabına son verdi. Viviane dedi, sözde mühendislik bürosundan geç vakit döndüğünde, Viviane seni terk ediyorum.
…
15 Ekim’de taşındınız, bir dadı buldunuz. 16 Kasım’da, yani dün, psikanalistinizi öldürdünüz.”
Spoiler değil, daha ilk bölümlerde böyle açılıyor roman. Sonrası keşmekeş Paris sokakları ve Viviane’in dağınık zihninde buluyorsunuz kendinizi. Deliliğe sürüklenen bu kadının davranışlarını takip ederken sizin de dağılıyor dikkatiniz çünkü yazar birinci anlatıcıdan birden üçüncü çoğula sonra ikinci tekile geçiyor ve o karışıklığı hem üslupla hem yarattığı kaotik ortamla öyle güzel veriyor ki “ben bu yazarı neden daha evvel keşfetmedim?” diye hayıflanıyorsunuz. Şunu belirtmeliyim ki dil ne kadar sade ve olay akışlı bir roman olsa da çoğul anlatıcı okumayı zorlaştıran bir etken ve özellikle klasik metinlerden hoşlanan kişileri biraz yorabilir. Bilinç akışına kendinizi kaptırıp gidiyorken bir de Viviane’in kişilik bölünmesi ile bir berraklaşıp bir silinen anılarla dedektif gibi iz sürüyorsunuz. Yazarın ilk romanı olmasına rağmen ustalıklı bir dili var. Psikanalizin halay başı durduğu bir kara roman bu ve sonunda sizi bir sürü soru bekliyor:
Viviane Elisabeth Fauville gerçekte kim?
İhanete uğrayıp terk edilen çaresiz bir anne mi?
Deliliğe sürüklenip cinayet işleyen bir katil mi?
@bizimbuyukchallengeimiz Madde 4: Kapağı mor olan bir kitap.
#juliadeck #vivianeelisabethfauville #çağdaşfransızedebiyatı
Reklam
42 yaşındaki Viviane Élisabeth Fauville, ağır bir kriz yaşamaktadır: Eşi tarafından yeni terk edilmiş, kucağında henüz birkaç haftalık bebeğiyle Paris’te yapayalnız kalmıştır. Doğum sonrası bir depresyon geçiren Viviane, bu travmanın etkisiyle gerçeklik algısını kaybeder .Viviane, bu süreçte seanslarına gittiği psikiyatristi Dr. Braün vahşi bir cinayete kurban gitmiştir .Yaşadığı ağır yalnızlık, terk edilmişlik ve içsel öfke nedeniyle bu cinayeti kendisinin işlemediğinden emin olamaz ve soruşturmanın ortasında kalır . Kitap tipik bir ‘katil kim’ polisiyesinden ziyade daha çok ağır bir depresyon ve travma altındaki bir kadının zihninde yaşadıklarını ele alıyor . Güzel bir kitap .