Okulda öğretim almanın bu ilk tecrübeleri, çocuğun kendisi ve toplumdaki yeri hakkındaki düşüncelerinin oluşumunda hayati önem taşır. Buna bağlıdır, kendisini okulda kabul görmüş ve kendisine iyi davranılıyor hissine kapılmasına ve bundan bir çıkarım yaparak toplum içerisinde bir yerlere geleceğine dair inancının oluşmasına, veya sözde onun iyiliği için mevcut olan bu kurumun onun ihtiyaçlarına karşı en iyi durumda kayıtsız ve en kötü durumda direkt düşmanca bir tutum içerisinde görmesine - ve dolaylı olarak da aynı tavrı toplum ve kurumlarından da beklemesine. Eğer bu ikinci durum vuku bulursa, çocuk kendisini bu erken dönemde bile toplum tarafından dışlanmış hisseder.