Multatuli Sözleri ve Alıntıları
Multatuli sözleri ve alıntılarını, kitap alıntılarını, en etkileyici cümleleri ve paragrafları 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
In de 17º en 18 eeuw is Nederland een rijk land. Dat komt vooral door de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC). De VOC is een handelsbedrijf met ongeveer 2000 boten. Koopmannen varen met deze boten naar landen in Azië. Ze brengen allerlei producten uit deze landen mee terug naar Nederland. Die producten verkopen ze. En daar verdienen ze veel geld mee.
Een land waar de VOC graag komt, is Indië. Nu heet dit land Indonesië. Het is een prachtig, tropisch land. Er groeien planten die in Nederland niet groeien. De tabaksplant bijvoorbeeld. En de peperplant.
De schepen nemen tabak en peper mee naar Nederland. Want Nederlanders zijn dol op tabak en kruiden.
In de 19e eeuw wordt de Nederlandse regering de baas in Indië. Veel Nederlanders vertrekken naar het warme land. Ze wonen er in prachtige huizen met grote tuinen. De Nederlanders hoeven niet hard te werken. Want het meeste werk wordt gedaan door de Indische mensen.
De vrouw denkt dat Saïdjah gek is geworden. Ze hoort hem 's nachts praten, tegen zichzelf. Ze hoort hem een droevig liedje zingen. Ik weet niet waar ik sterven zal, zingt Saïdjah. De hele nacht lang.
Maar Saïdjah is niet gek geworden. Wel is hij verdrietig, heel erg verdrietig. Zo verdrietig, dat hij niet meer wil leven.
Reklam
Ik weet niet waar ik sterven zal
Saïdjah loopt verder, terwijl hij een liedje zingt. Het is een droevig liedje met droevige woorden:
Ik weet niet waar ik sterven zal
Ik weet niet waar ik sterven zal.
Ik heb de grote zee gezien aan de Zuidkust, Toen ik daar was met mijn vader, om zout te maken.
Als ik sterf op zee, En mijn lichaam wordt in het diepe water gegooid, Dan zullen er haaien komen.
De haaien zullen om mijn lijk zwemmen.
Zij zullen zeggen: wie van ons gaat dit lichaam opeten?
Ik zal het niet horen.
Ik weet niet waar ik sterven zal.
Ik heb een huis zien branden, in mijn dorp.
De man had het huis zelf in brand gestoken, Hij was gek geworden.
Als ik sterf in een brandend huis, Dan zullen er gloeiende stukken hout vallen op mijn lijk.
Buiten het huis zullen mensen water op de vlammen gooien.
Zij zullen roepen en schreeuwen.
Ik zal het niet horen.
Ik weet niet waar ik sterven zal.
Ik heb gezien dat een kleine jongen uit een kokospalm viel,
Toen hij een kokosnoot plukte voor zijn moeder.
Als ik uit een kokospalm val, Zal ik dood onderaan de boom liggen, in de struiken.
Mijn moeder zal dan niet om mij huilen, want zij is dood.
Maar andere mensen zullen roepen: Kijk, daar ligt Saïdjah.
Saïdjah en Adinda
In het boek Max Havelaar staat ook het beroemde verhaal Saïdjah en Adinda. Dit is een verhaal over twee kinderen van arme Indische boeren. Dat was ook heel nieuw in de tijd van Multatuli. Want in zijn tijd gingen boeken altijd over witte mensen.
Wat wilde Multatuli vertellen met dit verhaal? Hij wilde laten zien wat er allemaal misging in Indië. Want volgens Multatuli waren er veel mensen als Adinda en Saïdjah.
Saïdjah en Adinda wonen in het dorpje Badoer, op het eiland Java. Als ze groot zijn, zullen de kinderen met elkaar trouwen. Dat hebben hun vaders met elkaar afgesproken. Saïdjah en Adinda willen zich graag aan deze afspraak houden. Maar dat is niet gemakkelijk.
Max Havelaar
Het is 1859. Eduard Douwes Dekker is alweer een tij terug in Europa. Hij heeft 18 jaar in Indië gewoonden gewerkt. En hij besluit er een boek over te schrijven. Een boek over hoe de rijken de armen misbruiken,
In een maand schrijft hij het boek: Max Havelaar, Maar hij schrijft het boek niet onder zijn eigen naam. Hij noemt zichzelf Multatuli. Het boek wordt bekend. En Multatuli wordt een beroemd schrijver.
In die tijd schrijft niemand over hoe de rijken de armen misbruiken. De meeste mensen vinden het misbruik heel normaal. Ze denken er niet eens over na. Maar door het boek van Multatuli (Eduard Douwes Dekker) gaan mensen er opeens wel over nadenken en praten. Over wat de rijken doen in Indië. En over de arme mensen, die helemaal geen rechten hebben. Daarom is Max Havelaar zo'n bijzonder boek.
Toch verandert er in Indië weinig. De boeren blijven sterven van de honger. De Indische vorsten blijven rijk. En de Nederlanders blijven er nog jarenlang de baas.
Çox sevən insan çox bağışlanmalıdır.
