Şehristanî ya da tam adıyla Ebü’l-Feth Tâcüddîn Muhammed b. Abdülkerîm b. Ahmed eş-Şehristânî (Arapça: أبو الفتح الشهرستاني), (d. 1086(?) - ö. 1153) Orta Çağ İslam dünyasının meşhur dinler tarihçisi.
Çeşitli hocalardan Arap dili ve edebiyatı, mantık, matematik öğrendi. Kuşeyri'den fıkıh, Nişaburi'den tefsir ve kelam, Medainî'den hadis okudu. 1117 yılında hac görevini yerine getirdikten sonra dönüşte Bağdat'ta kalarak Nizamiye Medresesinde ders okutmaya başladı. Burada üç yıl eğitim verdikten sonra 1120'de Horasan'a giderek Selçuklu veziri Ebü'l-Kasım el-Mervezî'nin hizmetine girdi ve Sultan Sencer'in sırdaşı oldu. Vezir ölünce Horasan'dan ayrılıp Tirmiz'e gitti. Ölümüne yakın Şehristan'a geri döndü.
Eserlerinde bilimsel objektif bir tutum sergilemesinden ve diğer müellifler gibi İslamî tenkitlere yer vermediğinden ötürü kimileri tarafından İsmailî, Şii olmakla itham edilmiştir. İbni Teymiyye Şiilik'e meylettiğini Diane Steigerwald ise gizli bir İsmailî olduğunu iddia etmiştir. Ancak Şehristanî, Hasan Sabbah'ın eserini tercüme ederken kendisinin sadece bir mütercim olduğunu ve eserdeki görüşlerden mesul addedilemeyeceğini ifade etmiştir.[1] Bütün bu iddiaların aksine üstadım dediği Ebü'l Hasan Eş'arî taraftarı olduğu dile getirilerek Sünni olduğu söylenmiştir.
Eserleri
el-Milel ve'n-Nihal
Nihayetü'l-ikdam
Şerhu Sureti Yusuf
Nihayetü'l-İkdam fi İlmi'l-Kelam
el-Aktar fi'l Usul
Muhasena.tü'l-Felasefe
Muaşeratü'l-Felasefe
Gayetü'l-Meram fi İlm 'l-Kelam
el- Mebde ve'l-Mead
Dekaiku'l-Evham
el-İrşad ila Akaidi'l-İbad
Kitabu'l-Uyün ve'l- Enhar
Kıssatu Musa ve'l-Hıdır
Kitabu'l-Menahici ve'I-Ayat
el-Musaraa
Mesʾele fî is̱bâti’l-cevheri’l-ferd
el-Menâhic ve’l-âyât
Meclisü’l-ḫalḳ ve’l-emr
Tam adı:
Ebü’l-Feth Tâcüddîn (Lisânüddîn) Muhammed b. Abdilkerîm b. Ahmed eş-Şehristânî
Onların "Bir beşer mi, bizi doğru yola ulaştıracak?" sözleriyle,
İblisin "Çamurdan yarattığın bir kişiye mi secde edeceğim" sözü arasında bir fark yoktur.