İnsanın nefes alması ev'in nefes almasına bağlıdır biraz.Ev yalnızdır. Şiirimiz nefes almıyor, her kelime koşarak giriyor dizelerimizden içeri. Sonra derman bırakmıyor şairin yürüyüşünde. Sonra cevabını bildiğimiz dizeler dökülüyor bıkkınlığımızdan.
Hatırlayalım: Şuur; bir şeyin farkında olma, bilme, hissetme anlamlarını taşır. "ş-a-r" kökünden gelen Arapça bir kelimedir. Şair: Şuur sahibi demek. Bilinir: Şuara (şairler) da buradan çoğalır.