Acı savaşlarını anlatırken, Ponticus; Cadmus Tebai ve kardeşlerin,
Ve mutlu olayım diye ilk şiirleriyle yarışırken Homerus’un,
(Yumuşak davranırsa şiirlerine Moiralar tabii)
Yaşıyorum ben de aşkımı her zamanki gibi,
Ve arıyorum yumuşatacak bir şeyler zalim efendimi;
Çünkü acı içinde hizmet ettiğimden değil, aklımla,
Gençliğimin zorluğundan şikayet ediyorum ben, yıpranıyorum.
Dum tibi Cadmeae dicuntur, Pontice, Thebae
armaque fraternae tristia militiae,
atque, ita sim felix, primo contendis
Homero,
(sint modo fata tuis mollia carminibus:)
nos, ut consuemus, nostros agitamus amores,
atque aliquid duram quaerimus in dominam;
nec tantum ingenio quantum servire dolori
cogor et aetatis tempora dura queri.