Sonay Karasu

Sonay Karasu

Yazar
0.0/10
0 Kişi
·
0
Okunma
·
0
Beğeni
·
14
Gösterim
Adı:
Sonay Karasu
Unvan:
Yazar
Dik yamaçlara tırmanma antrenmanım ince tel örgülerin gırtlağıma oturması ile son buldu. Baş aşağı çakılmala- rımdan bana miras kalan kırık çıkıklarım, evlatlarıma ve tüm özgür beyinlere batmasın diye aydın bir alfabe ile sardım yaralarımı...
Hür bir gökkuşağının altından geçtim, bayrağımla örttüm üstümü, İstiklal bir ezberi yuvaladım dilime, iman tahtama en sağlam çivileri çaktım.

Gönlüme iyi bir dünya kurdum vesselam...
Kaç veda gecesinin delik deşik sabahlarında, nice prematüre hasretlikler doğurdum kan revan içinde.

Piç bir gurbetin nüfusuna geçirdiler beni...

Sonay Karasu
Benim hikâyemi sormayın!

Solak olduğunu bile bile, kan kokan kâğıtlar iliştirdim çivisi çıkmış dünyanın sağ cebine.
Davam;
iyilik hikâyelerimi ceza kanununun ilk maddesinde ağırlaştırılmış müebbette çevirebilmekti.

Ama olmadı... Kâğıtlar kan kokuyor diye kızıl denize attı yasalar.

Ömrüm yetmedi.
Artık ölüyorum!


Sana selamım var
SONAY KARASU
Kalemini etime batırdığım yazarlar, dizelerine bir bir hasret astığım şairler, dört duvar arasına sıkışmış mektuplar. Mürekkebe karışmış bir sensizlik var. Hasretinden prangalar eskittim Ahmed Arif ile yaz ile kış arasındaki mevsiminde. Cemal Safi nice sonbaharlarda bekletti seni. Cemal Süreya can kenarlarında sana doğru yolculuklar yaptırdı, dönüşsüz biletler kestim yüreğine, denizin olmadığı yerde. Nazım’la umut adına martı oldum. Özdemir Asaf ile ödüm koptu hep sende, gördüğümü görecekler diye. Uykuyla geçmeyen şeyler olduğunu öğrendim Cahit Sıtkı ile...

Ve sevgilim gel göğe bakalım birlikte, Turgut Uyar tavsiyesi ile...

Hangisinden bir satır takılsa dilime, misafir olurum o yalnızlar sokağına. Ha bir yudum su kurumuş ağzımda, ha iki satır beyit yaralı bağrıma.

Ne fark eder?

İkisi de aynı şey bana göre. Beni hiç tanımadılar, ama yüreğime nasıl da dokundular. Evrensel bir acının ortak dilini konuştuk birbirimizden habersiz.

Yazdılar, yazdılar, yazdılar...
Ben ise okudum, anladım, ağladım.

Anlaşılarak anılmaktan başka bir amaç yoktu sanırım, meşaleyi devretmek var bir de tabii. Yine yersizim, yurtsuzum...

İki satır dizeyi almaya gelesim var sokağınıza

Sonay Karasu
Sonra sesin ilişiyor kulaklarıma, nara nara sloganlarla ihanetlerinin mitingine davet ediyorsun beni...

Hem kırgınım...
Hem sitemkâr...

‘’Bir ihtimal daha var...’’ Şarkısının nihavent makamı ile seni terk ediyorum.


Sonay Karasu
”Sana selamım var”
Dahili şiir kliniklerine yatırdılar beni. Bulamayacağımı bildiğim şifalar dilediler. Umut sürdüler ekmeğime. İsimleri senin adına benzemeyen haplar verdiler. Asla postaya vermediklerini bildiğim mektuplar yazdırdılar.

Ama ben, inadına beyaz kağıtlarda sohbetler ettim seninle.

Adresim yok sevgili.
Bir kuşun kanadında cevap bekliyorum sonsuza kadar

SONAY KARASU
Bu kentin tarihi eserlerine senin adın konmalı idi.
Ahh Sevdiğim! Yanıldılar...
Oysa adının geçtiği her yer bir başyapıttı.
Sana dokunmak ise; hasret çağından yontulmuş aşk çağına atlamasıydı yeryüzünün.
Sana dokunmak milattır!

Sonay Karasu
Sana Selamım var.
Yazara henüz inceleme eklenmedi.