Sonay Karasu
@Son_ay
İçimde sıkışmış tüm ‘hoşça kal!’ları bir çırpıda döküyorum en sadık cümlelerime. Boynu bükük harflerime helalinden umut emziriyorum. Yirmi dokuz umut kardeşimi bembeyaz kâğıtlara mühürlüyorum.
/ Sonay Karasu
Yazan
73 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
İçimin geniş ovalarını duvarlarla çeviren
Dar bir bahçem var benim
Gece sensizliğin üstüne üstüne yürüyor var gücüyle
Sonay Karasu
, bir kitap okuduPuan vermedi·408 syf.·
53 günde okudu
·Okunma: 08 Mayıs 2026 23:37
·2026 11. kitabı
Ve final !!! Minnetle-Saygıyla- Bin teşekkürlerimle
Seyir
Dönüşüm, adım adım gerçekleşen bir süreç. Kısa yol masalları, zihne ait arayışlar ve hayali buluşlardır. Yol tektir. Ya yoldasındır ya da kayıp.
Yola girmek, yolda adım atmak bir "an"da olur, her an mümkündür. Yol, gerçeği seçmeyi ve her an yeniden seçmeyi içerir. Her gün bir adım, bir adım daha, bir hikâyeden daha özgürleşerek, kendine zarar verdiğin her bir düşünceyi, inancı, alışkanlığı daha sorgulayarak, bırakarak, bir adım daha kendine yaklaşarak, bir kez daha tepki değil, etki olmayı seçerek, olumsuz hissettiğin her an, yeniden merkeze yani eve gelerek ilerleyeceğin bir yolda yürümektir.
Yolu yürümektir muhteşem olan, çünkü her adımda gerçeğini, gerçekten yaşamanın benzersizliğini, kıymetini biraz daha idrak edersin. İnanmış olduğun her bir hikâyeyi daha bıraktıkça, daha da hafifleyerek yürüyebilmenin keyfini fark edersin. Adımların dans adımlarına dönüşür giderek. Varoluşun eşsiz senfonisinde hem çalan hem dinleyen hem dans eden olabilmenin keşfidir bu. "Her Şey Ben" dansında, aslında hep kendi merkezinde döndüğünü ve hep kendi merkezine ilerlediğini fark ediştir. Bir kez buldun mu yolu, bir kez gerçekten yürümeye başladın mı, bir kez katıldın mı bu varoluş dansına, vazgeçemezsin.
Aşk bulmuştur seni, sen aşkı... Her nefeste yeniden, yeniden aşkı solumak ve daha çok aşk olmak için, her an yeniden gerçeği seçersin...SON
——
NOT:
Bu metin, özellikle kişinin kendi içsel yolculuğunda "hikâyelerinden" sıyrılıp özgürleşmesini ve yaşamı bir dans gibi algılamasını odağına alıyor. Kitabın genel ruhunu yansıtan oldukça etkileyici bir pasaj.
