Şükufe Nihal

Domaniç Dağlarının Yolcusu yazarı
Yazar
7.7/10
118 Kişi
771
Okunma
59
Beğeni
9,6bin
Görüntülenme

Hakkında

Şükûfe Nihal Başar, Türk şair, öğretmen, eylemci ve aktivisttir. Türkiye'nin önemli toplumsal değişmeler geçirdiği bir dönem olan 1919-1960 yılları arasında şiir, öykü ve romanlar yayımlamış bir edebiyatçıdır. 1919'da Darülfünun’un Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü’nü bitirerek “Türkiye’de Darülfünun’dan mezun ilk kadın” unvanının sahibi olmuştur. 15 Haziran 1923'te Nezihe Muhittin ile birlikte Kadınlar Halk Fırkası'nın kuruluşuna katılan Şükûfe Nihal, ilk kadın partisinin genel sekreterliği görevini yürütmüş ve kadınların seçme ve seçilme hakları konusunda verdikleri mücadelenin başında yer alan ilk isimlerden olmuştur. Ancak kadınların bu hakkı kullanmaları konusunda Anayasa'da değişiklik yapılması ihtiyacı ve Cumhuriyet Halk Fırkası gibi hemen hemen aynı ismi taşıyan bir partinin kurulma çalışmaları gerekçe gösterilerek Kadınlar Halk Fırkası'nın talepleri geri çevrilmiş ve Fırka Türk Kadınlar Birliği adıyla bir dernek haline getirilmiştir. Yazar Süs dergisinde yayımlanan "Fırkamızın Mefkûresi" (S. 3, 30 Haziran 1339/1923, s. 3-4) başlıklı yazısında Kadınlar Halk Fırkası'nın amaçları hakkında bilgi verir (Hülya Argunşah, Bir Cumhuriyet Kadını: Şükûfe Nihal, İstanbul: Timaş Yay., 2011 (ikinci baskı)s. 72-78) Müdafaa-yı Hukuk-ı Nisvan ve Asri Kadınlar Derneği gibi Birçok kadın derneğinde aktif görev alan sanatçı; Türkiye'de kadın özgürlüğünün ilk temsilcileri ve savunucularından birisidir.
Tam adı:
Şükûfe Nihal Başar
Ünvan:
Türk Şair, Öğretmen, Eylemci
Doğum:
İstanbul, Türkiye, 1896
Ölüm:
İstanbul, Türkiye, 24 Eylül 1973

Okurlar

59 okur beğendi.
771 okur okudu.
4 okur okuyor.
203 okur okuyacak.
1 okur yarım bıraktı.

Okur demografisi

Kadın% 67.4
Erkek% 32.6
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam

Alıntılar

Tümünü Gör
“Hiç sönmem sanırdım. Bulutta düğün var deseler, tırmanıp çıkmak isterdim; meğer insan nasıl da kendinden geçermiş!..”
Sayfa 69 - Timaş Yayınları·Kitabı okudu
"O hiçbir şeye inanmıyor; hiçbir şeye bağlanmıyordu. Her sevgi, her bağ, varlığından bazı bir hafif rüzgar, bazı bir kasırga gibi esip geçiyor , onda hiçbir iz bırakmıyordu. İşte, onun hayatında ben de böyle tesadüfen esmiş bir kasırgadan başka bir şey değildim.."
1000k
Reklam
Reklam