En büyük devrim insanın kendisini devirmesidir. Eskiye ait ne varsa söküp atabilmesidir. Bu nedenle, aydınlanma ve dönüşüm cüretli insanların işidir. Karanlıkta, el yordamıyla yollarını açmayı göze alanlar başlatır her dalgayı. Tuhaf görünürler ilk başta kalabalıklara. Çünkü pek de anlamlı gelmeyen işaretlere tutunarak büyük bir tutkuyla yürürler ışığa. Ama onlar kuvveden fiile geçtikçe, kapıları bir bir araladıkça, ne dediğini bilmeyen bir grup çılgın olarak görülenlerin başlattığı dalgaya, bir gün kalabalıklar da katılır ve “normal” olur sonra.