Hakkında
Vüsalə Məmmədova 2007-ci ildən PR sahəsində çalışır.
2009-cu ildən mətbuatdadır. Bədii-publisistik yazı və layihələrin müəllifidir. Bir çox yazıları Türkiyədə dərc olunan ədəbiyyat toplularında çap edilib.
2014-cü ildə Kulis.az mədəniyyət dərgisinin keçirdiyi “Ən qısa hekayə” müsabiqəsinin qalibi olub.
Lent.az saytında yayımlanan “Əsir düşərgəsi” və “İnternat dramı” layihələrinin müəllifidir. 2015-ci ildə “Əsir düşərgəsi” hekayələri əsasında hazırlanan “Cəhənnəmdə böyük çığırtı”, 2017-ci ildə isə “Əsir düşərgəsi” adlı kitabları işıq üzü görüb. Hekayələr əsasında İtaliyanın Milan şəhərinin “Teatro Filodrammatici” teatrında “Xocalıda qırmızı mələk” tamaşası səhnəyə qoyulub.
2015-ci ildə Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin təsis etdiyi “Həsən bəy Zərdabi” mükafatına layiq görülüb.
2015-ci ildə Azərbaycan gənclərinin maarifləndirilməsi istiqamətində göstərdiyi fəaliyyətinə görə Gənclər üçün Təhsil Mərkəzi, “Kaspi“ qəzeti və “Mənim Təhsilim, Mənim Gələcəyim!” kampaniyasının təqdim etdiyi “Təhsil Açarı” mükafatına layiq görülüb.
2014-cü ildən Azərbaycan Dövlət İqtisad Universitetinin Marketinq və Kommunikasiya Departamentində iş fəaliyyətinə başlayıb. 2018-ci ilin sentyabrına kimi həmin departamentin İctimaiyyətlə Əlaqələr şöbəsinə rəhbərlik edib.
Ünvan:
Yazar
Okurlar
6 okur beğendi.
40 okur okudu.
4 okur okuyor.
18 okur okuyacak.
3 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 85.0
Erkek% 15.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Qaçış planı
Xəqani Marksa işarə elədi:
- Çıx!
- Yox, birinci sən!
- İncimə, məni ilk dəfə bunlara özümüzünkü satıb. Həm də bir tikə çörəyə. Artıq heç kəsə inanmıram! Arxamca qışqırmayacağını haradan bilim?
- Axı... Axı hasarın üstündəki məftillərə elektrik buraxırlar...
- A kişi, mən bu xarabadan xilas olmaq üçün düz bir ildir yollar axtarıram! Hər küncü-bucağı ölçüb biçmişəm. Çıx deyirəmsə, çıx! Şuşaya baxma, burada məftillərə elektrik buraxmayıblar, yoxlamışam. Sadəcə tikanları var. Cəhənnəmə olsun...
Elbrus qarşısında dayanan kapitana baxdı. Bu, 1986-cı ildə Xankəndidə dişini çəkdirdiyi Valerik həkim idi. O vaxt hətta tanışlıqlarını süfrə arxasında qeyd etmişdilər. Valerik Elbrusu tanıması haqda heç kimə heç nə demədi, amma öldürülməyinə də icazə vermədi.
Valerikin maşınına minəndə Elbrus onu ölümün ağzından alan kapitanla nə zamansa bir süfrə arxasında oturduğu günü xatırladı:
"Düşmən olanda nə olar, hamısı pis deyil ki... Aralarında insan olanı da var. Bir süfrədə kəsilən çörəyi unutmayanı da var. Altı il əvvəl haradan ağlıma gələrdi ki, gün gələcək, bu çörək məni ölümdən xilas edəcək... Deməli, lap düşmənlə də olsa, kəsilən çörək hеҫ vaxt itmir..."
Bir zamanların peşə məktəbi, indinin isə hərbi qərargahı olan binaya çatanda, Valerik maşından düşüb hərbçilərə tapşırıq verdi: Maşındakı türkün necə lazımdırsa, qullugunda dayanın. Biz nə zаmansa çörək kəsmişik. Elə edin ki, bir süfrə arxasında yediyimiz çörək onun gözündən tikə-tikə gәlsin.
Elbrusu sürüyüb atdıqları zirzəmidə o qədər döyür, incidir, işgəncə verirdilər ki, öz-özlüyündə müəyуən edə bilmirdi: diş həkimi onu ölümdən xilas etməklə yaxşılıq edib, yоxsa?.. Bəlkә, elə o divarın yanında güllələnib, qanının o biri soydaşlarının qanına qarışması daha yaxşı ölüm idi, nəinki burada...
Reklam
Reklam