Bir kitabı da oxuyub bitirdim amma ürək ağrısı ilə.Vüsalə Məmmədovanın "Əsir düşərgəsi"kitabından çox çox təsirləndim, insanın damarında qanı donur, özümü onların yerinə qoymağa çalışıram,nece dözüblər olanlara? Onların yerinə mənim atam,anam,qardaşlarım, özüm olsaydı düşüncəsi belə adamı dəli edir.Başlarına gətirilən müsibətlər dözülməz şeylərdi. Bütün kitab boyu ahhh ahhh edib oxudum.Hələ də ürəyim sızıldayır,bu təhlilidə ürək ağrısı ilə yazıram. Bir insan bu cür vəhşilikləri necə edə bilər,necə ürəyi gələ bilər? İnsan deyillər orası da elədi. Bütün kitab boyu bunlar bizdən nə qədər nifrət edirlərmiş,daşımız düşübmüş başlarına şərəfsizlərin.
Kitab əsirlik həyatı yaşamış insanların başına gələnlər haqqındadır.Xocalı faciəsi ilə,Kəlbəcərlə,Ağdamla bağlı, əsirlərlə bağlı nələr-nələr var kitabda.Gözü qabağında ailəsinin ölümünü görən kim,işgəncələrə məruz qalan kim,günlərlə ac qalan kim,döyülüb-söyülən kim,təcavüzə uğrayan kim, canlı-canlı yandirilan, saçından ağaca asılan,itə yem edilən kim bunlara ürək necə dayansın axı? Onların günahı nə idi axi? Nəyin acısını alirdilar? Vaxti ilə yurdsuz-yuvasiz insanlara mehriban davranib el obasinda yer etmək idi günah? Qarşılığı bu mu idi?
Əsirləri qoca ,qadın,uşaq,gənc,kişi bilmədən dəmir zəncirlə,armaturla rezinlə huşu itənə qədə döyürdülər.Soyuq suda,kazarmada,zirzəmilərdə saxlayırdilar.Bütün kirin-pasın,bitin-birənin içində idilər.Yaxınları görsə tanimaz. Mənə ən çox təsir edən gözlərimin dolmasına səbəb olan isə ata-qardaş öz əlləri ilə qız- gəlini iki təyyarəyə Azərbaycana göndərilmək adı ilə Ermənistana aparilmasi oldu.O ata-qardaşın halini belə düşünmək çətindi öz əlinlə namusunu şərəfsizlərə verilməsi çox ağırdır.Əsirlərin əsirlərlə deyişdirilməsi isə Allah'a qalirdı.Əsirə qarşı benzin siqaret verilməli idi yada erməni