Handan bir kere, sadece bir kere geldi. Kalem sordu. Defter sordu. Bir de nerede yemek yenir, dedi. Temiz neresi vardır, dedi. “Yemeği beraber yiyek güzellik otum.” diyemedim.
Enes’in avucundaki bilyelere baktım. Bir tanesi yeşildi. Hem nasıl bir yeşil... Elime aldım. Hah işte tam bu yeşildendi, dedim kendime. Bu işte, Handan yeşili...