Tırnaklarımı avuç içlerime geçiriyorum, dişlerimi sıkıyorum, ben bu acıya ne bir duvar yumrukluyorum, ne de ağlayabiliyorum, ağzımdan tek kelime çıkarmıyorum. Bak işte ben, böyle böyle ölüyorum.
Sürekli kırılansın sen. Gülmeye çalışıp ağlayansın. Bırak şu mutlu kız rollerini. İçindeki öfkeyi çıkar, gözyaşlarını tutma.
Daha ne kadar dayanacaksın?