buse

Reklam
Şimdi birimiz buradan çıkacak, Kurtulacak. Çekildiğimiz fotoğrafları alıp bir çerçeveye koyacak, Çerçeveyi bir duvara asacak, Geçip karşısına bizi izleyecek. Zaman o anda donacak. Şimdi birimiz sağ kalacak ama solu ölmüş olacak. Birimiz, birimizin duvarına asılmış bir çerçevenin içinde yaşlanacağız. Birimiz için şarkı bitecek, Fakat her ikimiz de dans etmeyi bırakacağız. Anlıyor musun? Anlamıyorsun. Çünkü beni duymayı bıraktın. Zaten ben de konuşmayı…
Hayatımız pamuk ipliğine bağlı ve biz pamuk ipliğine bağlı hayatımız yüzünden mutlu olmayı hep erteliyoruz.
“Keşke bu kadar karanlık olmasa da kızardığını görebilsem. Tatlı oluyorsun” “Eyvallah” “Eyvallah bizden”