Yıldıray Deke
@yd1234
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kimileri bir kadının aşkını onu unutmak, bir daha onu düşünmemek için isterler. Aurelianus da Pannonyalı Yohannes’i geçmeyi, ondan daha iyi olmayı ona karşı duyduğu kinden kurtulmak için istiyordu, ona kötülük etmek için değil.
Kitaplık sahibi tüm insanlar gibi Aurelianus da sahip olduğu bütün kitapları hakkını vererek okumamış olmakla suçlardı kendini.
Son yaklaştıkça, anımsanan birtakım imgeler kalmaz artık, yalnızca sözcükler kalır. Zamanın, bir zamanlar benim sözcülüğümü etmiş sözcüklerle bana yüzyıllarca eşlik etmiş olan kimsenin yazgısını simgeleyen sözcükleri karıştırması garip değil aslında. Homeros olmuşluğum vardır; yakında Hiç Kimse olacağım Ulysses gibi; yakında Herkes olacağım; öleceğim.
Kimse, bizleri çilekeşler düzeyine indirmeye kalkışmasın. Düşüncenin getirdiğinden daha karmaşık bir tad yoktur, biz de kendimizi bu tada bıraktık.