“Kendini başkalarıyla kıyaslarsan kıymetsiz ya da acımasız olabilirsin; çünkü her zaman kendinden çok daha iyi ve çok daha kötüler olacaktır… Sağlıklı bir disiplinin ötesinde, kendine iyi davran. Sen de en az ağaçlar gibi, yıldızlar gibi, bu evrenin bir yavrususun; burada olmaya hakkın var.”
Not: Bir tartışmayı kazanmak ya da kaybetmek, kabul ya da reddedilmek şahsi kimliğin doğruluğunun veya değerinin kanıtı değil. İnsan kusurlu, hatalı olabilir, zavallı bir sanatkâr ya da yalnızca cahil olabilir -ama bu insanın mevcut insani kimliğinin asıl değerinin, geçmişin, şimdinin ve geleceğin göstergesi değildir!
İnsanın kendisinden başka birinin daha her zaman mutlu olmadığını bilmesi öyle bir iç rahatlığı sağlıyor ki. Karanlığa bu denli battıysak perişan bir halde olmalıyız: Çünkü diğer herkes bir “başkası” olduğundan, bizim gibi korunmasız değil. Bu lanet bir yalan.
Karakteriniz kaderinizdir ve lanet olsun, karakterim üzerinde biraz çalışsam iyi ederim. Bir süredir hisssizlik inzivasına çekilmiştim: hissetmemek, dünyanın sana dokunmasına izin vermemek çok daha tehlikesiz.