Aysu
@yeni_
Marmara Üniversitesi|Tarih
38 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Yine o sözcük: mekân. Artık gerçek isimleri kullanamıyor muyduk? Bana kalırsa bu aralar dil, en temel kelimeler bile saldırgan addedilerek paramparça ediliyor. Belki de daire kulağa artık fazla burjuva geliyordur. Ya da fazla proleter. Gerçekten de en güvenlisi, hiç konuşmamaktı. Bu durumda belki de dünya bu kadar değişmemiş olurdu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Billy, babamın arkadaşıydı ve gizli bilgileri KGB' ye satarken yakalandı," diye ekledi nefes nefese.
"Güvenlik güçleri onu tutuklamak üzereydi, ancak kimliğinin açığa çıktığını fark etti ve Moskovaya kaçtı. Acayip heyecanlı, değil mi?"
"Ah, evet," dedim, ona hak vererek. "Çok."
"Mahkemeye çıkması için geri gelsin diye ısrarcı olmalıydılar. Adaletten kaçan bir suçludan daha can sıkıcı şey yoktur."
Hiçbir şey söylemeden şöminesinin üstündeki saplı, taşınabilir saate ve onun hemen yanındaki, Heidi'nin hazineleri arasında saydığı küçük porselen heykellere baktım.
Voltaire'in dediği gibi her insan, yapmadığı tüm iyiliklerden suçluysa o hâlde ben koca bir ömrü, yaşanan tüm kötülükler karşısında masum olduğuma kendimi ikna etmeye çalışarak geçirmişim demektir. Onlarca yıl kendimi geçmişimden sürgün etmek ve tarihsel hafıza kaybının kurbanı olarak görmek, suç ortaklığından aklanmanın, suçlamlardan beraat etmenin iyi bir yoluydu.
Puan vermedi·144 syf.·
16 günde okudu
·Okunma: 29 Mart 2026 20:24
·2026 5. kitabı
Birinin kendinize ne kadar benzediğini düşünseniz de zaman geçtikçe aslında ne kadar farklı olduğunu görürsünüz ya... Ne kadar gergin ve kırtıpil olduğumu ilk başta fark etmemiş olmalı. Sonunda beni anlaşılmaz buldu.
