yağmur
@yeoubimon
just reading
Şu anda okuduğu kitap
"Burada mutlu musun?" dedim en sonunda. Bunu bir süre düşündü. "Pek sayılmaz," dedi. "Ama sen de olduğun yerde pek mutlu sayılmazsın."
"Güzelliği sevmenin hiçbir sakıncası yok. Ama güzellik, daha anlamlı bir şeyle el ele vermediği sürece yüzeysel kalmaya mahkumdur."
Koridordan odama doğru yürürken, nihil sub sole novum, diye düşündüm. Vadesi geldiğinde her fiil hiçliğe karışır.
(...) Paniğe kapılmış annelerin çocukları uğruna hiç düşünmeden buz kaplı nehirlere atlamasını ya da cayır cayır yanan evlere dalmasını, en sevdiğini kaybetmiş birinin cenaze törenini tek bir damla gözyaşı dökmeden atlatmasını sağlayan da yine bu aynı içgüdü bence. Hemen idrak edilemeyecek kadar korkunç şeyler vardır. Bazı şeylerse tüm çıplaklığına ve izi asla silinmeyecek ürkütücülüğüne karşın bir türlü idrak edilemez. Ancak çok sonra, yapayalnız, hatıralara dalmışken varırsın farkına- küller soğuduğunda, başsağlığı dilemeye gelenler bir bir gittiğinde, insan etrafına şöyle bir bakıp kendini başka bir alemde buluverdiğinde.
İnsan şu klişenin, amor vincit omnia sözünde gerçek bir anlam gizli olduğunu düşünmek istiyor. Ama şu kısa ve acıklı hayatımda öğrendiğim bir şey varsa eğer, o da bu sözün yalan olduğudur. Sevgi her zorluğun üstesinden gelmez. Geleceğine inanan da tam bir ahmaktır.