Benim ruhlarım (karakterlerim) geçmişin bir kümesidir. Kültürel evreler, kitaplardan ve gazetelerden küçük parçalar, insanlıktan kırıntılar, bir zamanlar şık sayılan ama artık paçavraya dönen kıyafetlerden şeritler sunarlar, tıpkı insan ruhunun yamanarak birleştirilmesi gibi.
Bölme (nesnenin ya da kendiliğin bölünmesi) olağan bir zihinsel eylemdir. Bölümlere ayırma (compartmentalization) adını verdiğimiz, belirli bir konuya odaklanmak için bazı şeyleri bir kenara koyma sürecinde rol oynar. Ayrılan şey genelde geri getiri lemeyecek kadar uzağa yollanmaz.
Öte yandan eğer zihin rahatsız edici bir düşünceyi ya da zihinsel gerçekliği katlanılmaz bulursa can sıkıcı düşünceyi uzaklaştırıp onunla teması kaybedebilir. Sonuç olarak istenmeyeni bölen (bireysel ve toplumsal) zihin hem eksilmiş hem de zayıflamıştır, özellikle de elbette bölünen şeyle ilgili meseleyi ele alma konusunda. Sıkıntı veren meselelerin çeşitli bilinçdışı ve bilinçli düşüncelere maruz kalacak kadar uzun süre varlığını sürdürmesine izin veren zihinsel kapsayıcılığın faydalarından yoksundur.