melih
@yequlmelih
öğrenci
izmir
86 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Yazarından zerre hazzetmediğim bir kitap, ama kitaptan baya faydalandım. mantık ilmine başlayacak ibtidai seviyedekilere tavsiye ederim.
Mantığın neliği, mantık ilminin kısa tarihi vs. hakkında muhtasar malumat mevcut kitapta, ancak tabi ki yetersiz. Daha geniş mantık tarihi ve ülkemizdeki mantık literatürünü daha fazla ele alan eserler bundan sonra okunabilir.
Kitapta sıkça "islam mantıkçıları" ifadesi göreceksiniz her sayfaya bu tabiri sıkıştırmış yazar. İslam mantıkçısı kavramı kadar saçma bir şey olamaz. İslam alimi olur, islami ilimlerde bilgi ve otorite sahibi anlamı taşır bu. ancak mantığın islamla ne alakası var bilemiyorum. Müslüman mantıkçılar dese daha yerinde olur. Ayrıca İbn-i Sina, Kindi, İbn-i Rüşd gibi mantıkçıların ne kadar müslüman ne kadar islama ait oldukları baya tartışılır bir mevzu... İbn-i Sina, Kindi, İbn-i Rüşd kendilerini inanç bakımından müslüman olarak tanımlayabilirler, ama islamla olan bağları ve islami meseleleri ele alışları, inançları bambaşkadır tam filozofturlar, islam alimliğiyle alakaları yoktur. Yazarın bu çabasını anlamak lazım tabi ama baya sırıtıyo bu tabirler....
Reklam
Eser boyunca, Sokratik yöntemin bütün hususiyetlerine, en ince mantıksal ayrıntilarına tanık olmanın yanı sıra onun meşhur ironi ya da alayını da görürüz. Diğer Sokratik diyaloglarda olduğu gibi, burada da Sokrates kendisine yöneltilen dinsizlik suçlaması karşısinda, bu
konuda hemen hiçbir şey bilmediğini söyleyerek, güya dindarlığın ne olduğunu öğrenip kendisini savunabilmek adına Euthyphron'dan dindarlığı kendisine tanımlamasıni ister. Bir bilgisizlik maskesi takınırken, karşısındakini yücelttikçe yüceltir; başarısızlıkla karşılaştığı her seferinde onu gayrete geçirir. Bu süreçte bir yandan da muhatabının zihnine bir katharsis uygular ve onun kafasındaki darmadağınık ve temellenmemiş düşünceleri ayıklar. Eser aporia
ile yani konuyu çok iyi bildiğini sanan Euthyphron'un kafasinın tümden karışmasiyla, onun ne yapacağını bile meme haline gelmesiyle sonuçlanır. Bu yüzden Euthyphron aynı zamanda aporetik bir diyalog olarak geçer. Nitekim diyaloğun sonunda Euthyphron adeta Sokrates'in yanından kaçarak uzaklaşır.
